Bitwa pod Araure

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa pod Araure
Wojny niepodległościowe w Ameryce Łacińskiej, Wojna o niepodległość Wenezueli 1811-1821
Entrega de la bandera.jpg
Bitwa pod Araure
Czas 5 grudnia 1813
Miejsce Araure, Wenezuela
Terytorium Wenezuela
Wynik zwycięstwo wojsk powstańczych
Strony konfliktu
powstańcy S. Bolivara Hiszpania
Dowódcy
Simon Bolivar Juan Domingo Monteverde
Siły
4800 5200
Straty
800 zabitych i rannych 500 zabitych, 300 rannych i jeńców (wymordowanych po bitwie)
Wojna o niepodległość Wenezueli

Territa Blanca (1813) - Araure (1813) - Ospino (1814) - Barquisimeto (1814) - Valencia (1814) - Arao (1814) - Matasiete (1817) - Boyacá (1819) - Carabobo (1821) - Maracaibo (1823) - Puerto Cabello (1823)

Wojny i konflikty w Ameryce Łacińskiej

Wojny z Araukanami (1546-1641) - Wojny gurańskie (1628-1756) - Apostoles del Caazapá Guazú (1639) - Rewolta Kreoli w Paragwaju (1721-1735) - Rebelia Pedro Juana Santosa (1742) - Nowa Granada (1781) - Powstanie Tupaca Amaru II (1780-1783) - Granaditas (1810) - Salwador (1811) - Las Piedras (1811) - Paraguarí (1811) - Tacuarí (1811) - San Nicolás (1811) - Araure (1813) - Chillán-El Roble (1813) - San Lorenzo (1813) - Salta (1813) - Montevideo (1814) - Rancagua (1814) - Sipe-Sipe (1815) - Chacabuco (1817) - Matasiete (1817) - Pernambuco (1817) - Maipú (1818) - Boyacá (1819) - Valdivia (1820) - Tacuarembó (1820) - Cepeda (1820) - Carabobo (1821) - Bomboná (1822) - Pichincha (1822) - Maracaibo (1823) - Puerto Cabello (1823) - Junin (1824) - Ayacucho (1824) - Wojna brazylijsko-argentyńska (1825-1828) - Rincón (1825) - Sarandi (1825) - La Trinidad (1827) - Tarqui (1829) - Powstanie Farrapos (1835-1845) - Powstanie Cabanagem (1835-1839) - Urugwaj (1836-1838) - Veracruz (1838) - Wojna domowa w Urugwaju (1839-1852) - Arroyo Grande (1842) - Casma (1839) - Yungay (1839) - Ingavi (1841) - São Paulo (1842) - Santiago (1844) - Puerto Tortuguero (1844) - Churubusco (1847) - Molino del Rey (1847) - Chapultepec (1847) - Las Carreras (1849) - Caseros (1852) - Greytown (1854) - Santa Rosa (1856) - San Jacinto (1856) - Granada (1856) - Rivas (1857) - Cepeda (1859) - Wojna domowa w Wenezueli (1859-1863) - Guayaquil (1860) - Puebla (1862) - Camerone (1863) - Cuaspad (1863) - Las Cañas (1863) - Coquimbo (1863) - Riachuelo (1865) - Tuyuti (1866) - Callao (1866) - Curupayty (1866) - Querétaro (1867) - Kuba (1868-1878) - Itororó (1868) - Cerro Cora (1870)- Topáter (1879) - Iquique (1879) - Angamos (1879) - Dolores (1879) - Tarapacá (1879) - Kuba (1879-1880) - Arica (1880) - Miraflores (1881) - Sangra (1881) - Chorillos (1881) - Concepción (1882) - Chuamachuco (1883) - Caldera (1891) - Concón (1891) - Lapa (1894) - Kuba (1895-1898) - Peralejo (1895) - Mal Tiempo (1895) - Wojny bananowe (1898-1934) - Wojna na Jukatanie (1847-1901) - Kolumbia (1899-1902) - Ciudad Bolívar (1903) - Rewolta Chibata (1910) - Rewolucja meksykańska - Torreón (1914) - Zacatecas (1914) - Veracruz (1914) - Barranquita (1916) - Powstanie Cristero (1926-1929) - Powstanie konstytucjonalistów w Brazylii (1932) - Wojna kolumbijsko-peruwiańska (1932-1933) - Wojna o Chaco (1932-1935) - Wojna peruwiańsko-ekwadorska (1941) - El Tejar (1948) - Boliwia (1949) - Wojna futbolowa (1969) - Wojna domowa w Gwatemali (1960-1996) - El Mozote (1981) - Wojna peruwiańsko-ekwadorska (1981) - Cantaura (1982) - Wojna peruwiańsko-ekwadorska (1995)

Bitwa pod Araure miała miejsce w dniu 5 grudnia 1813 r. w trakcie wojen niepodległościowych w Ameryce Łacińskiej.

W roku 1813 w kierunku stolicy państwa Caracas wyruszyły oddziały hiszpańskich rojalistów pod wodzą J.T.Bovesa oraz płk. J.Ceballosa (1300 ludzi). Dnia 10 listopada 1813 r. wojska Ceballosa pokonały wojsko republikańskie Simona Bolivara w bitwie pod Barquisimeto. Po tym zwycięstwie Ceballos połączył swoje siły z miejscowymi oddziałami Ilaneros, po czym na czele 5200 ludzi przygotowywał się do ostatecznej rozgrywki z Bolivarem (4800 ludzi).

Dnia 5 grudnia pod Araure na południowych stokach Andów doszło do bitwy. W zasadzce wojska republikanów straciły 500 ludzi, głównie od ostrzału artylerii. W toku walki Bolivar poprowadził jednak brawurową szarżę dragonów, która rozbiła hiszpańską kawalerię, umożliwiając piechocie republikańskiej ponowny atak, który rozbił przeciwnika. Hiszpanie stracili 500 zabitych oraz 300 rannych i jeńców (wymordowanych po bitwie), straty republikańskie to 800 zabitych i rannych.

Literatura [edytuj]

  • Zygmunt Ryniewicz: Leksykon bitew świata, Alma-Press, Warszawa 2004