Bitwa koło wyspy Lemnos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Bitwa w Zatoce Ajiu Orus)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wojna rosyjsko-turecka 1806-1812
część wojen napoleońskich
Athosbattle.jpg
"Flota rosyjska po bitwie pod Athos", Aleksieja Bogolubowa
Czas 19 czerwca?/1 lipca 1807
Miejsce koło półwyspu Athos
Terytorium Morze Egejskie
Wynik zwycięstwo Rosji
Traktat w Bukareszcie (1812)
Strony konfliktu
 Imperium Rosyjskie  Imperium osmańskie
Dowódcy
Imperium Rosyjskie Dmitrij Sieniawin Imperium osmańskie kapudan-pasza Sejit - Ali
Siły
10 okrętów liniowych
754 działa
8 okrętów liniowych
6 fregat
4 okręty żaglowe
1 bryg
ok. 80 okrętów wiosłowych
Straty
261 marynarzy 3 okręty liniowe
4 fregaty
1 korweta
ponad tysiąc zabitych i rannych
754 marynarzy dostało się do niewoli
Plan bitwy
Lesser Coat of Arms of Russian Empire.svg Wojny rosyjsko-tureckie TurkishEmblem.svg

Wojna rosyjsko-turecka (1568-1570) - Wojna rosyjsko-turecka (1674-1681) - Lisianka (1674) - Śmiała (1674) - Rusawa (1674) - Bużyn (1677) - Wojna rosyjsko-turecka (1686-1700) - Pochód azowski (1695-1696) - Azow (1695) - Wojna rosyjsko-turecka (1710-1711) - Stănileşti (1711) - Wojna rosyjsko-turecka (1735-1739) - Wojna rosyjsko-turecka (1768-1774) - Nauplion (1770) - Riabowa Mogiła (1770) - Czesma (1770) - Larga (1770) - Kaguł (1770) - Patras (1772) - Kozłudża (1774) - Kercz (1774) - Wojna rosyjsko-turecka (1787-1792) - Oczaków (1788) - Fidonisi (1788) - Fokszany (1789) - Cieśnina Kerczeńska (1790) - Tendra (1790) - Izmaił (1790) - Kaliakra (1791) - Wojna rosyjsko-turecka (1806-1812) - Dardanele (1807) - Lemnos (1807) - Arpaczaj (1807) - Wojna rosyjsko-turecka (1828-1829) - Băilești (1828) - Kulewcza (1829) - Wojna rosyjsko-turecka (1853-1856) - Wojna rosyjsko-turecka (1877-1878) - Plewna (1877) - Szipka (1877) - Łowecz (1877) - Kars (1877) - Erzurum (1877) - Aładża (1877) - Szejnowa (1878) - Płowdiw (1878)

Bitwa koło wyspy Lemnos (zwana też Bitwą pod górą Athos lub Bitwą koło półwyspu Athos) – bitwa morska, która miała miejsce 19 czerwca?/1 lipca 1807 na Morzu Egejskim w czasie wojny rosyjsko-tureckiej (1806–1812), rozegranej na teatrze południowoeuropejskim.

Toczona od 1805 r. wojna w związku z naruszeniem przez Turcję umów z 1805 r. dotyczących przechodzenia okrętów i statków rosyjskich z Morza Czarnego na Morze Egejskie przez Bosfor i Dardanele. Rosjanie wprowadzili wojska do Dalmacji, na co Turcja 18 grudnia 1806 r. wypowiedziała wojnę Rosji. W lutym 1807 rosyjska eskadra znajdująca się koło wyspy Korfu, w sile 10 okrętów liniowych i 754 działa, pod dowództwem wiceadmirała Dmitrija Sieniawina rozpoczęła działania wojenne. Po bitwie w cieśninie Dardanele 10 czerwca 1807 turecka eskadra (9 okrętów liniowych, 5 fregat, 3 korwety, i 2 okręty pomocnicze oraz 1196 dział) pod dowództwem kapudan-paszy Sejit-Ali wyszła z cieśniny i skierowała się przeciw eskadrze rosyjskiej. Admirał Sieniawin obawiając się Turcy, bojąc się decydującej bitwy schowają się z powrotem w cieśninach, pozostawił w bazie eskadry na wyspie Tenedos kilka okrętów dla ochrony garnizonu z reszta eskadry 14 czerwca poszedł na zachód. Turecka eskadra podeszła do wyspy i wysadziła 6 tysięczny desant. Wtedy eskadra rosyjska zajęła pozycje koło wyspy Imbros, przegradzając Turkom drogi wycofania do cieśniny Dardanele. Sejit-Ali nie chcąc otwartej walki odszedł na południowy zachód. 19 czerwca eskadra rosyjska odnalazła przeciwnika koło wyspy Lemnos, zaatakowała go i zadała straty. Turcy stracili 3 okręty liniowe, 4 fregaty i 1 korwetę oraz ponad tysiąc zabitych i rannych, a 754 marynarzy dostało się do niewoli. Straty rosyjskie 261 marynarzy. W morskim boju eskadra rosyjska manewrowała grupami taktycznymi po dwa okręty. Główne uderzenia były nanoszone na okręty dowódców tureckich. drogą manewrów na morzu Sieniawin stwarzał przewagę na decydujących kierunkach. 25 czerwca eskadra rosyjska wróciła na macierzystą wyspę Tenedos i zmusiła do kapitulacji desant turecki.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bolszaja Sowietskaja Encykłopedia, t-2, Moskwa 1970.