Korfu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy wyspy. Zobacz też: Korfu (miasto).
Korfu
Korfu
Kontynent Europa
Państwo  Grecja
Akwen Morze Jońskie
Powierzchnia 580 km²
Populacja (2001)
 • liczba ludności
 • gęstość

113 000
195 os./km²
Położenie na mapie Grecji
Mapa lokalizacyjna Grecji
Korfu
Korfu
Ziemia 39°40′N 19°45′E/39,666667 19,750000Na mapach: 39°40′N 19°45′E/39,666667 19,750000
Mapa wyspy
Mapa wyspy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Korfu[1], starożytna Kerkyra (gr. Κέρκυρα = Kerkira, łac. Cercyra; wł. Corfu), górzysta wyspa w Grecji, w północnej części Morza Jońskiego u wybrzeży Albanii, łącznie z kilkoma pobliskimi wysepkami wchodzi w skład prefektury Kerkira w regionie administracyjnym Wyspy Jońskie. Stolicą wyspy i prefektury jest miasto Korfu (zwane też Kerkirą). Najwyższy szczyt na wyspie to Pantokrator (906 m n.p.m.).

Wyspa Korfu[edytuj | edytuj kod]

Zielona górzysta Korfu leży między obcasem włoskiego buta a zachodnim wybrzeżem Grecji. W latach 60. XX w. jako jedna z pierwszych stała się celem ekspansji turystyki masowej. Powstały liczne kurorty, a niektóre rejony bezpowrotnie utraciły pierwotny charakter, ale większość górzystego obszaru nadal porastają lasy i gaje oliwne.

Podobno właśnie Korfu była pierwowzorem miejsca wygnania Prospera i Mirandy, bohaterów Szekspirowskiej "Burzy". O wyspie pisali także Spenser, Milton, Edward Lear, Miller, Zbigniew Herbert oraz Gerald i Lawrence Durrell. Ten ostatni, angielski pisarz znany w Polsce z cyklu powieściowego Kwartet Aleksandryjski, poświęcił Kérkirze książkę pod tytułem Jaskinia Prospera, opiewając jej przepyszne krajobrazy. Ocena ta jest do dziś aktualna, plaże Kérkiry należą do najatrakcyjniejszych na całym archipelagu. Brat Lawrence'a, Gerald, przyrodnik i pisarz, w wydanych również w Polsce książkach "Moje ptaki, zwierzaki i krewni" oraz "Moja rodzina i inne zwierzęta", z sentymentem wspomina lata dzieciństwa spędzone na wyspie i pierwsze fascynacje tamtejszą przyrodą. Ogromna liczba miejsc noclegowych (ponad 15 tys.) sprawia, że ich ceny utrzymują się na atrakcyjnym poziomie, nawet w szczycie sezonu (przynajmniej w wielu kurortach poza miastem). Ceny w restauracjach i sklepach również są nieco niższe niż na pozostałych Wyspach Jońskich.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Stara forteca w Korfu

Skolonizowana przez Korynt w połowie VIII wieku p.n.e. Rywalizacja Korkyry z Koryntem stała się formalną przyczyną wojny peloponeskiej, w której Korkyra stała po stronie Aten. W kolejnych wiekach wyspa znajdowała się pod rządami kolejno Rzymu, Bizancjum, Wenecji i Turcji Osmańskiej. W latach 1800-1807 była częścią Republiki Siedmiu Wysp. Po Kongresie wiedeńskim znalazła się pod panowaniem Anglii.

Od mniej więcej połowy XIX wieku wyspa stała się popularnym miejscem wypoczynkowym dla zamożnych Europejczyków - przede wszystkim Austriaków, Francuzów i Włochów. Na wyspie znajdują się dzięki temu pałace niegdyś należące do zamożnych rodów - takich jak Habsburgowie czy di Savoia.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Korfu to najdalej wysunięta na północ wyspa z Wysp Jońskich. Wyspa zajmuje powierzchnię 592 km2. Zamieszkuje ją ok. 110 tys. mieszkańców (35 tys. w mieście Korfu).

Klimat[edytuj | edytuj kod]

Korfu ma wyższe średnie opady niż reszta Grecji. Największe opady występują w grudniu (240mm). Średnie dziennie nasłonecznienie w miesiącach maj- wrzesień wynosi 10 godzin. Średnia temperatura w miesiącach czerwiec-sierpień (VI- VIII) wynosi 32 stopnie Celsjusza.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Niemal 65% powierzchni wyspy zajmują użytki rolne; 55% to uprawy oliwek. Pozostałe użytki rolne to między innymi winnice, plantacje owoców (głównie cytrusów) oraz pastwiska. Duże znaczenie dla wyspy ma turystyka - Korfu jest odwiedzane każdego roku przez ponad milion turystów, a jedna trzecia mieszkańców wyspy zajmuje się turystyką i innymi usługami z nią związanymi.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Urzędowy egzonim ustalony przez Komisję Standaryzacji Nazw Geograficznych, na X posiedzeniu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Des Hannigan: Korfu. Global PWN.