Brunello di montalcino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Brunello di Montalcino)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Winnice szczepu brunello w Montalcino
Brunello di Montalcino

Brunello di montalcinoczerwone wino należące do prestiżowego grona win noszących tytuł Denominazione di Origine Controllata e Garantita (DOCG), wytwarzane w Toskanii, w obrębie gminy (wł. comune) Montalcino w prowincji Siena[1]. Brunello di montalcino jest, podobnie jak wino Barolo, włoskim winem czerwonym znanym z długowieczności, które dojrzałość osiąga po 5–10 latach i nadaje się do przechowywania przez kilkadziesiąt lat[1][2][3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Do drugiej połowy dziewiętnastego wieku jedynym znanym i cenionym winem pochodzącym z obszaru obecnej produkcji wina brunello, było słodkie białe wino o nazwie Moscadello di Montalcino. W połowie XIX wieku Clemente Santi zauważył, że część winorośli w winnicach obsadzonych szczepem sangiovese ma grubszą skórkę i bardziej skoncentrowany aromat i rozpoczął próbę wyselekcjonowania tego podgatunku[4]. Starania rodziny zakończyły się powodzeniem i w 1888 roku powstało pierwsze wino wyłącznie z tych winogron pod nazwą brunello, przypuszczalnie nadanej od wyjątkowo ciemnego zabarwienia owoców[4]. Brunello przez wiele lat pozostawało winem znanym tylko okolicznej ludności, między innymi ze względu na dość wysoką cenę sprzedaży. Dopiero w okolicach roku 1950 rozpoczęła się kariera brunello di montalcino na terenie Włoch, a następnie całego świata[4]. Jednocześnie areał uprawy tego podgatunku sangiovese wzrósł z ok. 100 do ok. 2000 hektarów[4].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Wino brunello di montalcino zostało uhonorowane jako pierwsze we Włoszech apelacją Denominazione di Origine Controllata e Garantita, w dniu jej wprowadzenia specjalnym dekretem 1 lipca 1980 roku[1][2]. Brunello di montalcino może być wytwarzane wyłącznie z winogron szczepu sangiovese rosnących na obszarze gminy Montalcino i tam też butelkowane[1][2][5]. Mimo niewielkiego obszaru apelacji warunki uprawy (terroir) są zróżnicowane, co przekłada się także na charakter win[4].

Okres starzenia wina brunello di montalcino wynosi co najmniej dwa lata w beczkach dębowych oraz co najmniej cztery miesiące w butelkach[1]. Wino nie może być wprowadzone do sprzedaży wcześniej niż pierwszego stycznia roku kolejnego, po upływie pięciu lat od zbioru winogron przeznaczonych na produkcję danego rocznika[4][1][5]. Wydłużenie dojrzewania o rok uprawnia do oznaczenia wina określeniem riserva[1]. Proces starzenia w beczkach dębowych nie może być krótszy niż dwa lata, natomiast w butelkach wino musi spędzić co najmniej sześć miesięcy[1][2].

Wino cechuje się intensywnym rubinowym kolorem przechodzącym w granat, intensywnym zapachem i pełnym smakiem z wyczuwalnymi garbnikami[1][2][3]. Leżakowane rozwija aromaty przypraw, dziczyzny i słodkiego tytoniu[4]. Brunello di montalcino musi osiągnąć przynajmniej 12,5% alkoholu[1][2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 1,9 Tutto vino. Guida complete ai vini d'Italia. Florencja: Giunti Editori, 2008, s. 530. ISBN 978-88-440-3610-2. (wł.)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Brunello di Montalcino (ang. • wł.). Consorzio del Vino Brunello di Montalcino. [dostęp 22 października 2012].
  3. 3,0 3,1 Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 285. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.)
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 Eckhard Supp, Steffen Maus: Włochy. W: André Dominé: Wino. Wyd. 2. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 416–417. ISBN 978-83-7626-712-8. (pol.)
  5. 5,0 5,1 Wine denominations and the main disciplinary standards (ang. • wł.). Consorzio del Vino Brunello di Montalcino. [dostęp 22 października 2012].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]