Cajón

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Edgaro Cambon gra na kachonie

Kachon (z hiszp. cajon - "skrzynia") - skrzynka perkusyjna, drewniany instrument perkusyjny pochodzący z Afryki, wymyślony przez afrykańskich niewolników na kontynencie amerykańskim, w Peru. Stamtąd trafił do Europy, gdzie zaczęli go używać muzycy flamenco. W środku cajonu zainstalowane są zwykle struny werblowe lub zwykłe naciągnięte na przednią ściankę, owe struny pomagają wydać znany dźwięk "snar" Instrument ma zwykle kształt prostopadłościanu. Gra się na nim, siedząc okrakiem na jego górnej części i uderzając dłońmi w przednią ścianę. Tylna ściana posiada otwór.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Do budowy pięciu z sześciu boków instrumentu stosuje się arkusze drewniane grubości od 1,3 do 1,9 cm (0,5 do 0,75 cala). Szóstą ściankę stanowiąca płytę uderzaną (inaczej płyta "czołowa" instrumentu) wykonuje się z cieńszej sklejki i przykręca na śruby. Poprzez dokręcanie lub luzowanie śrub w górnej części tejże płyty modyfikujemy brzmienie oraz wrażliwość dynamiczną instrumentu. W płycie tylnej rezonansowej, (zwanej też basową lub tapa) wycięty jest otwór rezonansowy. Wewnątrz znajdują się struny lub sprężyny werblowe, dotykające płyty czołowej, dające specyficzny szelest - efekt werblowy - podczas gry[potrzebne źródło].