Cecylianizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Cecylianizm, ruch cecyliański − ruch odnowy muzyki liturgicznej, biorący swoją nazwę od świętej Cecylii – patronki muzyki.

Za jego początek uważa się rok 1868, w którym ksiądz Franz Xaver Haberlb (1834-1888) założył Cecyliańskie Towarzystwo Śpiewacze (Allgemeiner Cäcilienverein). Dzięki namowom księdza Franza Xavera Witta (1840-1910), papież Pius IX zlecił przygotowanie nowego wydania chorału gregoriańskiego, opartego na edycji medycejskiej, a w Ratyzbonie zaczęło wychodzić czasopismo "Musica sacra – Beiträge zur Reform und Förderung der katholischen Kirchenmusik", od tego czasu wychodzące nieprzerwanie, obecnie pod tytułem "Zeitschrift für katholische Kirchenmusik" (ISSN 0179-356X).

Ramy cecylianizmu w Kościele katolickim wyznaczają: z jednej strony brewe papieża Piusa IX Multum ad commovendos animos[1] z 16 grudnia 1870 r., a z drugiej motu proprio papieża Piusa X Tra le sollecitudini[2] z 22 listopada 1903 roku.

Jednym z najbardziej znanych kompozytorów tego ruchu był Włoch Lorenzo Perosi (1872-1956). W Polsce szeroko znanymi przedstawicielami byli księża, a jednocześnie dyrygenci, kompozytorzy i muzykolodzy: Józef Surzyński (1851-1919), Wacław Gieburowski (1878-1943) oraz Antoni Chlondowski (1884-1962).

W latach 1919-1920 Związek Zawodowy Organistów wydawał Przegląd Cecyljański: pismo poświęcone muzyce kościelnej, kółkom śpiewaczym, nauczycielom śpiewu w szkołach i sprawom organistowskim pod redakcją księdza Henryka Romana Nowackiego (1891-1968)[3].

Przypisy

  1. Kopia dostępna w Archiv für katholisches Kirchenrecht. Band 26. Mainz: Verlag von Franz Kirchheim, 1871, s. 119-121. (łac.)
  2. Tra le sollecitudini na stronie Watykanu (wł.)
  3. Pismo w katalogu BN

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Tyrała: Cecyliański ruch odnowy muzyki kościelnej na ziemiach polskich do 1939 roku. Kraków: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie, 2010. ISBN 9788374382335.
  • Mauro Casadei Turroni Monti, Cesarino Ruini. Aspetti del cecilianesimo nella cultura musicale italiana dell'ottocento. „Monumenta Studia Instrumenta Liturgica ; 36”. Città del Vaticano: Libreria Editrice Vaticana. 
  • ks. Robert Tyrała. Chorał gregoriański wciąż pierwszym śpiewem Kościoła. „Biuletyn Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów Episkopatu Polski Anamnesis”. 3/2001 (26). 
  • Informacja o cecylianizmie na stronach Pueri Cantores