Chamefity

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wrzos zwyczajny jest krzewinką

Chamefity[1], chameofity[2] (gr. chamei = na ziemi, phyton = roślina), rośliny niskopączkowe – jedna z form życiowych roślin z klasyfikacji opracowanej przez Christena Raunkiæra[1]. Obejmuje rośliny, których pączki umożliwiające odtworzenie się rośliny w przyszłym sezonie wegetacyjnym znajdują się ponad ziemią, ale nie wyżej niż 0,3 m[3]–0,5 m[2]. Takie usytuowanie pąków zimujących jest przystosowaniem do przetrwania niekorzystnej dla wegetacji pory roku – pod pokrywą śnieżną chronione są przed przemarznięciem. Karłowy wzrost umożliwia tej grupie występowanie także w ekosystemach suchych i gorących (pustynnych)[3].

Do chamefitów należą krzewinki (np. wrzos zwyczajny), półkrzewy, których dolna część pędów jest zdrewniała, a górna obumiera w niekorzystnych warunkach (np. psianka słodkogórz) oraz rośliny poduszkowe (np. skalnica tatrzańska, lepnica bezłodygowa)[2]. Chamefity są bardzo rozpowszechnione w strefach o surowym klimacie, np. w tundrze lub w wyższych partiach gór[3].

Formy życiowe roślin wg Raunkiaera. 1. Fanerofity, 2, 3. Chamefity. 4. Hemikryptofity. 5. Geofity ryzomowe, 6. Geofity cebulkowe, 7. Helofity, 8. Hydrofity, 9. Hydrofity pływające
Formy życiowe roślin wg Raunkiaera. 1. Fanerofity, 2, 3. Chamefity. 4. Hemikryptofity. 5. Geofity ryzomowe, 6. Geofity cebulkowe, 7. Helofity, 8. Hydrofity, 9. Hydrofity pływające

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski (red.): Słownik botaniczny. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2003, s. 230. ISBN 83-214-1305-6.
  2. 2,0 2,1 2,2 Krystyna Falińska: Ekologia roślin. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004, s. 142. ISBN 83-01-14222-7.
  3. 3,0 3,1 3,2 Strasburger E., Noll F., Schenck H., Schimper A. F. W.: Botanika. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1972, s. 263.