Choroba kociego pazura

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Choroba kociego pazura
lymphoreticulosis benigna
ICD-10 A28.1

Choroba kociego pazura, inaczej gorączka kociego pazura (ang. cat scratch fever, cat scratch disease) – bakteryjna choroba odzwierzęca przenoszona przede wszystkim przez młode koty. Została opisana po raz pierwszy w 1889 przez Henri Parinauda[1]. Czynnikiem chorobowym są Gram-ujemne bakterie Bartonella henselae i Bartonella clarridgeiae; przenikają do organizmu człowieka najczęściej na skutek zadrapania przez zwierzę-nosiciela.

Początkowo choroba przebiega bezobjawowo lub tylko z objawami miejscowymi w miejscu zranienia (miejscowe zaczerwienienie, grudka zapalna). U części pacjentów, po kilku tygodniach od infekcji pojawia się gorączka, powiększenie węzłów chłonnych, mogących ulegać ropieniu, przebiciu i samoistnej ewakuacji treści ropnej; ewentualnie inne objawy chorobowe (bóle głowy, pleców, podbrzusza, zmęczenie).

Większość przypadków ma łagodny przebieg i mija w ciągu około 10 dni, niezależnie od tego, czy zastosowano leczenie antybiotykami; u pacjentów z upośledzonym układem odpornościowym, przebieg może być jednak poważniejszy i wymagać intensywnej opieki medycznej. W rzadkich przypadkach mogą powstać powikłania: zapalenie mózgu, zapalenie szpiku kostnego, małopłytkowość[2]. W leczeniu można stosować chinolony i tetracykliny.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Jerris RC., Regnery RL. Will the real agent of cat-scratch disease please stand up?. „Annual Review of Microbiology”. 50, s. 707–25, 1996. doi:10.1146/annurev.micro.50.1.707. PMID 8905096. 
  2. V. Kumar, R. Cotrani, S. Robbins Patologia Robbinsa Urban&Partner 2005 ISBN 978-83-89581-92-1

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.