Chrystus i cudzołożnica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chrystus i cudzołożnica
Chrystus i cudzołożnica
Autor Pieter Bruegel (starszy)
Rok wykonania 1565
Technika wykonania Grisaille
Rozmiar 24 × 34 cm
Muzeum Courtauld Gallery
Grafika Bruegla z 1579 roku.

Chrystus i cudzołożnicagrisaille autorstwa Pietera Bruegla (starszego) namalowany w 1565 roku.

Jeden z dwóch obrazów wykonanych techniką grisaille autorstwa Bruegla. Oba, pierwszy to Śmierć Marii Panny, poświęcone są tematyce religijnej. Chrystus i cudzołożnica jest ilustracją motywu zaczerpniętego z Ewangelii Jana (J 7:53-8:11), dotyczącego cudzołożnicy i osądzających ją faryzeuszy, pericope adulterae.

Quote-alpha.png
Na to Jezus pochyliwszy się rysował palcem po ziemi. Gdy nie przestawali Go pytać, wyprostował się i rzekł im: «Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci w nią kamieniem». I znowu pochyliwszy się, rysował po ziemi.(J 8,8-11)

Faryzeusze przyłapawszy kobietę na cudzołóstwie, przyprowadzili ją do Jezusa Chrystusa, by ten osądził ją według prawa. W rzeczywistości była to prowokacja ze strony kapłanów: jeśliby uznał kobietę winną (zgodnie z Prawem Mojżeszowym), sprzeciwiłby się prawu rzymskiemu, które zabraniało Żydom wydawania wyroków śmierci, jeśli by ją ułaskawił – sprzeciwiłby się prawu Mojżeszowemu. Jezus miast wydawać wyroki, wypowiedział słowa: „Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci w nią kamieniem”.

Bruegel przedstawił Jezusa pochylonego przed kobietą i faryzeuszem, piszącego palcem po ziemi. Napis w języku niderlandzkim odnosił się do wygłoszonej sentencji. Stojąca kobieta została wyidealizowana, a monumentalne postacie faryzeuszy przypominają włoskie posągi. Układ kompozycyjny jest typowy dla niderlandzkiej sztuki, jednakże postacie są włoskie, przez co obraz jest najbardziej „włoskim” obrazem Bruegla.

Historia obrazu[edytuj | edytuj kod]

Obraz nie został sprzedany za życia Bruegela i po śmierci malarza odziedziczył go jego syn Jan Brueghel (młodszy). Na przestrzeni lat powstało kilka kopii tego obrazu, które wykonywali synowie Piotra, m.in. jedna grafika sporządzona dla kardynała Fryderyka Boromeusza znajduje się obecnie w Bergamo, a olej z 1600 roku Pietera Bruegla Młodszego znajduje się w Philadelphia Museum of Art.

Oryginał został sprzedany przez rodzinę dopiero w XVII wieku przez Jana Bruegla młodszego. W XVIII wieku znajdował się w Anglii, by w 1834 roku zostać sprzedanym przez dom aukcyjny Christie's. Po raz kolejny pojawił się na aukcji w 1952 roku i został zakupiony przez hrabiego Antoine Seilerna. W 1978 roku jego kolekcja dzieł została przekazana Courtauld Gallery. W 1982 roku, 2 lutego obraz został skradziony[1], lecz przez swą wartość i sławę złodzieje nie mogli go sprzedać. Publicznie obraz pojawił się dopiero w 1992 roku, kiedy to został odzyskany przez brytyjską policję i został zwrócony muzeum[2].

Przypisy

  1. R. W. Apple. London Theft: $1 Million Bruegel. „The New York Times”, February 4, 1982. [dostęp 2011-11-27]. 
  2. Gillman, Peter & Gillman, Leni. „Paint job: How the Tate profited from a great art heist”. „Sunday Times”, 2002-01-26. Dostęp 2009-95-29.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rose-Marie Hagen, Rainer Hageen: Bruegel. Dzieła wszystkie. Warszawa: Edipresse, 2001. ISBN 83-913311-5-6.