Cienciano Cuzco

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Football pictogram.svg Cienciano Cuzco
Pełna nazwa Club Sportivo Cienciano
Przydomek El Papá, Los imperiales, La furia roja, Los rojos, Los cusqueños
Data założenia 8 lipca 1901
Liga Primera división peruana
Stadion Estadio Inca Garcilaso de la Vega, Cuzco
Prezes Peru Juvenal Farfán
Trener Urugwaj Carlos Daniel Jurado
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe

Club Sportivo Cienciano jest peruwiańskim klubem piłkarskim z siedzibą w mieście Cuzco. Klub założony został w 1901 roku, wywodząc się z drużyny piłkarskiej wydziału naukowego uniwersytetu w Cuzco (Ciencias znaczy po hiszpańsku nauka), i stąd nazwa Cienciano. Klub zdobył sobie światowy rozgłos po pokonaniu ArgentynaRiver Plate Buenos Aires w finale Copa Sudamericana w roku 2003.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

  • Wicemistrz Peru (3): 2001, 2005, 2006
  • Finał Copa Perú: 1973
  • Campeonato Regional - Zona Sur: 1988
  • Torneo Plácido Galindo - Zona Sur: 1989
  • Liga Departamental del Cuzco (28): 1903, 1912, 1913, 1914, 1915, 1924, 1927, 1928, 1929, 1931, 1936, 1944, 1945, 1948, 1952, 1954, 1955, 1956, 1959, 1961, 1962, 1964, 1965, 1966, 1967, 1972, 1981, 1983
  • Copa Municipal del Cuzco (3): 1918, 1919, 1920

Trofea międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodowe turnieje towarzyskie[edytuj | edytuj kod]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza drużyna z roku 1901[edytuj | edytuj kod]

  • Miguel del Castillo
  • Bonifacio Monteagudo
  • Augusto Ochoa.
  • Mateo Moran.
  • Luis Alberto Arguedas.
  • Humberto de la Soto.
  • Eduardo Cáceres.
  • William Newell.
  • Juan Samanez.
  • Luis Alberto Aranibar.
  • Juan J. Loayza Sivirichi.

Copa Sudamericana[edytuj | edytuj kod]

W roku 2003 pierwszym krokiem do zdobycia Copa Sudamericana było wyeliminowanie w rundzie kwalifikacyjnej aktualnego mistrza Peru PeruSporting Cristal. Kolejnymi przeciwnikami na drodze do finału byli PeruAlianza, ChileUniversidad Católica , KolumbiaAtlético Nacional (były triumfator Copa Libertadores) oraz BrazyliaSantos (dwukrotny zdobywca Copa Libertadores).

W finale czekał jeden z najpotężniejszych klubów nie tylko w Ameryce Południowej, ale i na świcie - ArgentynaRiver Plate (dwukrotny triumfator Copa Libertadores). Remis 3:3 w Buenos Aires zwiastował sensację, która nastąpiła po zwycięstwie 1:0 u siebie (bramkę zdobył paragwajski obrońca Carlos Lago). Mecz w Peru rozegrano w mieście Arequipa, gdyż własny stadion w Cuzco miał niedostateczną pojemność jak na mecz finałowy rozgrywek organizowanych przez CONMEBOL. Stało się to impulsem do rozbudowy własnego obiektu Estadio Garcilazo de la Vega.

To był pierwszy w historii międzynarodowy puchar zdobyty przez peruwiański zespół. Oprócz tego tylko dwa peruwiańskie zespoły dotarly do finału międzynarodowego turnieju - PeruUniversitario Lima w 1972 i PeruSporting Cristal w 1997. Jednak Cienciano nigdy nie został mistrzem Peru - co prawda wygrali półroczny turniej w 2001, ale w przegrali walkę o mistrzostwo rzutami karnymi z PeruAlianza. Najciekawszy jest fakt, że oba kluby obchodziły w tym roku stulecie swego istnienia.

Recopa[edytuj | edytuj kod]

Po zwycięstwie w Copa Sudamericana Cienciano czekał teraz mecz z kolejną superpotęgą argentyńską - ArgentynaBoca Juniors. Tym razem walka miała się toczyć o Recopa Sudamericana, odpowiednik europejskiego superpucharu, tyle że tutaj grają ze sobą zdobywca Copa Libertadores z triumfatorem Copa Sudamericana. Do walki o kolejne trofeum przystąpiono w roku 2004. Mecz rozegrany został w na Florydzie w Fort Lauderdale. Padł remis 1:1 i Cienciano wygrało w rzutach karnych, sprawiając kolejną sensację.

2005[edytuj | edytuj kod]

W roku 2005 Cienciano wygrało turniej Apertura, w turnieju Clausura zajęło natomiast 5 miejsce. Mistrzem Clausury został PeruSporting Cristal. Następnie o mistrzostwo Peru zmierzył się mistrz Apertury (Cienciano) i mistrz Clausury (Sporting Cristal). W spotkaniu, które odbyło się na stadionie w Arequipie 21 grudnia 2005 Cienciano drugi raz w swej historii pogrzebało szanse na mistrzostwo przegrywając 0:1 po bramce Carlosa Zegarry w 44 minucie.

Słynni gracze klubu[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]