Cnoty pruskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Cnoty pruskie (niem. Preußische Tugenden) – powstały na gruncie protestantyzmu i oświecenia kanon cnót przypisywanych mieszkańcom Prus.

Pruski system wartości wywarł znaczny wpływ na kulturę niemiecką jako całość. Zespół cnót pruskich stanowi fundament specyfiki kulturowej Prus, którą Oswald Spengler wyróżniał jako "pruskość" (Preußentum). Największy wpływ na powstanie zespołu cnót pruskich mieli XVIII-wieczni władcy Królestwa Prus, Fryderyk Wilhelm I i Fryderyk II Wielki.

Wśród cnót pruskich wymienia się zwłaszcza szczerość (Aufrichtigkeit); skromność (Bescheidenheit) – symbolem skromności pruskiej jest chaber bławatek, ulubiony kwiat Wilhelma I, kojarzący się z błękitem pruskim; pilność (Fleiß); karność (Gehorsam); prostolinijność (Geradlinigkeit); poczucie sprawiedliwości (Gerechtigkeitssinn); bogobojność (Gottesfurcht) połączona z tolerancją religijną; surowość (Härte) wobec innych, ale jeszcze bardziej wobec siebie; odwaga (Mut); poczucie porządku (Ordnungssinn); poczucie obowiązku (Pflichtbewusstsein); punktualność (Pünktlichkeit); uczciwość (Redlichkeit); samozaparcie (Selbstverleugnung); oszczędność (Sparsamkeit); lojalność (Treue); nieprzekupność (Unbestechlichkeit); podporządkowanie (Unterordnung); powściągliwość (Zurückhaltung); wiarygodność (Zuverlässigkeit).