Cokół

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy części budowli. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Cokół – element budowlany.

1. Najniższa nadziemna część budowli lub jej części (np. kolumny, filaru). Pełni on dwie funkcje:

  • konstrukcyjną (jest wzmocnioną częścią budowli, na której opiera się jej ciężar)
  • ozdobną (najczęściej wysuwa się go wtedy nieco przed płaszczyznę murów, oddzielając gzymsem cokołowym lub też buduje z innego materiału, np. ciosów kamiennych).
Cokół jest stosowany w architekturze od czasów rzymskich, tracąc stopniowo znaczenie konstrukcyjne i stając się elementem wyłącznie dekoracyjnym, szczególnie ważnym od renesansu, zwłaszcza w odniesieniu do pałaców.

2. Podstawa, postument (baza), na którym umieszczane są rzeźby lub inne dzieła sztuki. Cokołem określa się również podmurówkę ogrodzenia.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]