Consol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Consol - system radionawigacyjny. Używał radiolatarni, których antena (najczęściej zestaw anten) miała charakterystykę obrotową, wielolistkową. Do odbioru można było używać zwykłych radioodbiorników. Zliczanie kropek i kresek pozwalało określić radionamiar od anteny, który (przy dużych odległościach) należało poprawić ze względu na ortodromiczne rozchodzenie się sygnału a możliwość kreślenia na mapach loksodrom. Z jednej radiolatarni otrzymywano jedną linię pozycyjną. Dokładność pomiaru była lepsza niż 1°. Zasięg maksymalny to około 2000 km.

System był opracowany w Niemczech w czasach przed II wojną światową jako SONNE i był w użyciu do lat 90 XX wieku[1].

Przypisy

  1. W.F. Blanchard: SONNE/CONSOL (ang.). W: Hyperbolic Radionavigation Systems [on-line]. 2008-12-28. [dostęp 2012-06-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia techniki wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1978, s. 102.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]