Czarni Kłobucy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Czarni Kłobucy (tur. KaraKalpak, ros. Czornyje Kłobuki) – zbiorcza nazwa koczowników osiedlonych na terytorium ruskim. Istnieją dokumenty potwierdzające ich aktywny udział w życiu politycznym Rusi Kijowskiej. Zachowując własną niezależność stanowili istotną siłę militarną broniącą Ruś przed obcymi ludami koczowniczymi.

Najwcześniej osiedlone zostały na Rusi tureckie ludy Oguzów i Berendejów. Wiemy o nich, że odpierały ataki Pieczyngów. Za jakiś czas mamy informacje, że wszystkie te trzy ludy stawiały opór Połowcom.

Czarni Kłobucy pod ruskim wpływem przyjęli chrześcijaństwo i porzucili koczownictwo. Byli liczącą się siłą przetargową w wyborze wielkiego księcia kijowskiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Teresa Nagrodzka-Majchrzyk, Czarni Kłobucy, Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa 1985, ISBN 83-220-0225-4

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]