Dżokej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dżokej (ang. jockey) – zawodnik w wyścigach konnych. Podczas zawodów dżokej stosuje specyficzny bardzo płytki dosiad, zwany półsiadem lub dosiadem stiplowym, w strzemionach na bardzo krótkich puśliskach.

Dawniej dżokej to służący jadący na koniu przy karecie lub powozie albo towarzyszący jadącemu konno panu.

Kategorie jeździeckie:

u. - uczeń (jeździec, który nie wygrał 10 gonitw)

(-4) - uczeń korzystający z 4 kg ulgi wagi

st. u. - starszy uczeń (jeździec, który nie wygrał 25 gonitw)

(-3) - starszy uczeń korzystający z 3 kg ulgi wagi

pr. dż. - praktykant dżokejski (jeździec, który nie wygrał 50 gonitw)

(-2) - praktykant dżokejski korzystający z 2 kg ulgi wagi

k. dż. - kandydat dżokejski (jeździec, który nie wygrał 100 gonitw)

(-1) - kandydat dżokejski korzystający w 1 kg ulgi wagi

dż. - dżokej (jeździec, który wygrał 100 lub więcej gonitw)


Wagę dżokeja podaje się razem z siodłem. Dżokej nie korzysta z ulgi wagi. Uczniowie nie mają prawa dosiadania koni z batem.