Daniel Brottier
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Błogosławiony | |
| Daniel Brottier | |
| prezbiter | |
Jako kapelan |
|
| Data urodzenia | 7 września 1876 La Ferté-Saint-Cyr |
| Data śmierci | 28 lutego 1936 Paryż |
| Kościół/ wyznanie |
rzymskokatolicki |
| Data beatyfikacji | 25 listopada 1984 Bazylika św. Piotra na Watykanie przez Jana Pawła II |
| Wspomnienie | 23 lutego |
Daniel Brottier (ur. 7 września 1876 w La Ferté-Saint-Cyr, zm. 28 lutego 1936 roku w Paryżu[1]) – francuski misjonarz ze Zgromadzenia Ducha Świętego, błogosławiony Kościoła katolickiego[1].
Biografia [edytuj]
Już w młodości postanowił zostać księdzem. Mając 10 lat, przyjął pierwszą Komunię Św. Rok później wstąpił do niższego seminarium duchownego Zgromadzenia Świętego Ducha[1]. Był misjonarzem w Afryce, a także kapelanem w czasie I wojny światowej[1]. Za swoją działalność został odznaczony Legią Honorową i francuskim krzyżem wojennym. Pracował też sierocińcu.
Zmarł w opinii świętości. 25 listopada 1984 roku, został beatyfikowany przez Jana Pawła II[1].
Przypisy
Kontrola autorytatywna (osoba):