Dewadasi
Dewadasi (w sanskrycie to słowo oznacza "boska niewolnica", nazywana także z port. balliadera - dosłownie tancerka, lub z francuskiego bayadère czyli bajaderą) – nazwa tancerki kultowej w Indiach, wykonującej klasyczne tańce hinduskie. Zazwyczaj mieszkała blisko świątyni, uznawana była oficjalnie za boską małżonkę i otaczana dużym szacunkiem. Rozpoczynała naukę tańca w bardzo młodym wieku, około szóstego roku życia. Pierwotnie praktykowały celibat ( nie pozwalano na związki z kapłanami i pielgrzymami) i inne praktyki jogiczne jednak z czasem ( z powodu wpływów spoza ortodoksyjnego hinduizmu) zaczęły przy świątyniach hinduistycznych bajadery praktykować też prostytucję sakralną, tradycyjnie również tańczyły taniec bharatanatjam, który sam w sobie nie wiąże się z prostytucją sakralną.
Obecnie istnieje też klasa Devdasi praktykująca pierwotne tradycje ascezy jogicznych . Mających na celu przywrócenie rangi klasie Devdasi.
Erotyczne rzeźby w Konarak wskazują na kult jaki miał miejsce w świątyni. Setki bajader, pełniących służbę przy świątyni, mieszkało w budynkach obok świątyń. Prostytutki podczas gdy oddawały się kapłanom, spełniały akt seksualny z namiestnikami boskimi, delektowały się więc boskością; gdy oddawały się pielgrzymom, przekazywały im boskie rozkosze. Ponieważ miłość zmysłowa – zgodnie z hinduizmem ma wartość uświęcającą, to i „służące rozkoszy seksualnej”, czyli prostytutki, powinny mieć wysoka rangę społeczna - ranga bajader była niska, gdyż „kochają” one dla pieniędzy, a poza tym uważano, że ich „miłość” jest sztuczna, udają wobec klienta, podczas gdy same nie przeżywają jej.
System dewadasi został zdelegalizowany w 1988 roku pod zarzutem wspierania prostytucji (jeszcze w 1990 roku blisko 50% dewadasi w jednym z rejonów były prostytutkami) ale nie zanikł i nielegalnie istnieje do dziś.
