Diksza
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Diksza ( dewanagari दीक्षा ) – akt inicjacji w tradycjach hinduistycznych równoważny znaczeniowo nowym narodzinom. Już w czasach wedyjskich miał na celu uśmiercenie nieuświęconej egzystencji dla osiągnięcia egzystencji wyższego stopnia [1]. Również późniejsze brahmany ( np. Aitareja1.3.1 i 1.2.1-20, Śatapatha 3.2.1.11 ) określają dikszę, jako obrzęd o znaczeniu embriologicznym i położniczym [2]. Przekazu tego inicjacyjnego wtajemniczenia religijnego dokonuje mistrz ( guru, bramin ) , a odbiorcą jest uczeń ( śiszja ).
Spis treści |
Źródłosłów [edytuj]
Termin diksza wywodzony jest z połączenia dwóch rdzeni [3] :
- dā - dawać
- kṣi - niszczyć, usuwać.
Rodzaje [edytuj]
- ceremonia przygotowawcza w wielu rytuałach wedyjskich
- inicjacja przyłączająca do danej wspólnoty religijnej ( sanga ) lub tradycji ( sampradaja )
- mantradiksza - inicjacja do praktyki konkretnej mantry . Przykładem może byc diksza gurumantry. Guru podczas takiej ceremonii dikszy przekazuje uczniowi gurumantrę. Mantra od guru i guru to jedno - naucza Swami Muktananda Paramahansa. Guru pod postacią tej mantry wstępuje w ucznia [4].
Zobacz też [edytuj]
- darśan
- śaktipat
- Schronienie w buddyzmie - odpowiednik w religii buddyjskiej
Linki zewnętrzne [edytuj]
- The Secrets of Diksha (ang.). [dostęp 23 czerwca 2009].
- Details of Some Dikshas (ang.). [dostęp 23 czerwca 2009].
Przypisy
- ↑ Jātakarman. W: Marzenna Czerniak-Drożdżowicz: Jātakarman.Indyjska ceremonia narodzin. Wyd. 1. Kraków: Księgarnia Akademicka, 1998, s. 35, seria: Instytut Filologii Orientalnej UJ. ISBN 83-7188-198-3.
- ↑ Jātakarman. W: Marzenna Czerniak-Drożdżowicz: Jātakarman.Indyjska ceremonia narodzin. Wyd. 1. Kraków: Księgarnia Akademicka, 1998, s. 35-36, seria: Instytut Filologii Orientalnej UJ. ISBN 83-7188-198-3.
- ↑ Joga postklasyczna. W: Agata Świerzowska: Joga. Droga do transcendencji. Wyd. 1. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2009, s. 168, seria: Mała Biblioteka Religii. ISBN 978-83-7505-192-6. (pol.)
- ↑ Swami Muktananda. Życie z Guru (4). „Biuletyn Psychotronika „Trzecie oko””, s. 20, 9 1987. Marek Godlewski - redaktor naczelny. Warszawa: Towarzystwo Psychotroniczne (pol.).
