Dogger Bank

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lokalizacja ławicy Dogger Bank na Morzu Północnym.

Dogger Bank (Ławica Dogger) – rozległa ławica na Morzu Północnym, rozciągająca się od wybrzeży Wielkiej Brytanii po Półwysep Jutlandzki. Jej powierzchnia wynosi ok 17 600 km², długość około 260 km, szerokość 30-60 km, głębokość od 13 do 37 m[1].

W okresie ostatniego zlodowacenia ławica Dogger stanowiła część lądu stałego – tzw. Doggerlandu, łączącego Wielką Brytanię z Europą kontynentalną. Na obszarze ławicy znajdowane są szczątki dużych ssaków lądowych (mamutów, nosorożców włochatych) i narzędzia paleolitycznych łowców.

Ławica Dogger była miejscem dwóch bitew morskich. W 1696 roku podczas wojny palatynackiej eskadra francuska zaskoczyła na Dogger Bank konwój holenderski, niszcząc eskortę i paląc znaczną część statków handlowych. W 1915 roku, podczas I wojny światowej, rozegrała się tu pomiędzy flotą niemiecką i brytyjską nierozstrzygnięta bitwa na Dogger Bank.

Jest znana z intensywnego połowu ryb, głównie dorszy, śledzi, płastug i innych. Eksploatuje się tu również gaz ziemny.

Przypisy

  1. A. H. Stride: On the origin of the Dogger Bank, in the North Se. Geological Magazine. [dostęp 23-11-2014]. (ang.)