Domicja Longina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Domicja Longina
Domitia.JPG
cesarzowa rzymska
Okres panowania od 81
do 96
Żona Domicjana
Poprzedniczka Galeria Fundana
Następczyni Plotyna
Dane biograficzne
Urodzona ok. 53
Zmarła po 126
Ojciec Gnejusz Domicjusz Korbulon
Matka Cassia Longina
1 Mąż Lucjusz Eliusz Lamia
2 Mąż Domicjan
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Domicja Longina (łac. Domitia Longina, ur. ok. 53, zm. po 126) – żona cesarza rzymskiego Domicjana. Jej ojcem był senator Gnejusz Domicjusz Korbulon, a matką prawdopodobnie Kasja Longina, pochodząca ze starej rzymskiej nobilitas.

Wydana w bardzo młodym wieku za senatora Lucjusza Eliusza Lamię, przyszłego konsula, w roku 70 wdała się w romans z 19-letnim Domicjanem, młodszym synem cesarza Wespazjana, który poślubił ją w tym samym roku. W 73 roku urodził się ich syn, zmarły w dzieciństwie. Gdy w 81 roku Domicjan został cesarzem, Domicja otrzymała tytuł augusty. W roku 83 wdała się w burzliwy romans z aktorem Parysem, w wyniku czego Domicjan wygnał ją ze stolicy. Wydaje się jednak, że cesarz kochał ją bardzo, gdyż nie wytrzymał długiej rozłąki i wkrótce sprowadził ją z powrotem do Rzymu i przywrócił wszystkie przywileje należne jej godności augusty.

W 96 roku prawdopodobnie brała udział lub po prostu wiedziała o spisku przeciwko swojemu mężowi, którego przeżyła o 30 lat tytułując się jednak do końca Domitia Domitiani – "Domicją, żoną Domicjana".

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]