Domicja Longina
| Domicja Longina |
|
 |
|
| cesarzowa rzymska | |
| Okres panowania | od 81 do 96 |
| Żona | Domicjana |
| Poprzedniczka | Galeria Fundana |
| Następczyni | Plotyna |
| Dane biograficzne | |
| Urodzona | ok. 53 |
| Zmarła | po 126 |
| Ojciec | Gnejusz Domicjusz Korbulon |
| Matka | Cassia Longina |
| 1 Mąż | Lucjusz Eliusz Lamia |
| 2 Mąż | Domicjan |
 Galeria w Wikimedia Commons |
|
Domicja Longina (łac. Domitia Longina, ur. ok. 53, zm. po 126) – żona cesarza rzymskiego Domicjana. Jej ojcem był senator Gnejusz Domicjusz Korbulon, a matką prawdopodobnie Kasja Longina, pochodząca ze starej rzymskiej nobilitas.
Wydana w bardzo młodym wieku za senatora Lucjusza Eliusza Lamię, przyszłego konsula, w roku 70 wdała się w romans z 19-letnim Domicjanem, młodszym synem cesarza Wespazjana, który poślubił ją w tym samym roku. W 73 roku urodził się ich syn, zmarły w dzieciństwie. Gdy w 81 roku Domicjan został cesarzem, Domicja otrzymała tytuł augusty. W roku 83 wdała się w burzliwy romans z aktorem Parysem, w wyniku czego Domicjan wygnał ją ze stolicy. Wydaje się jednak, że cesarz kochał ją bardzo, gdyż nie wytrzymał długiej rozłąki i wkrótce sprowadził ją z powrotem do Rzymu i przywrócił wszystkie przywileje należne jej godności augusty.
W 96 roku prawdopodobnie brała udział lub po prostu wiedziała o spisku przeciwko swojemu mężowi, którego przeżyła o 30 lat tytułując się jednak do końca Domitia Domitiani – "Domicją, żoną Domicjana".
Bibliografia [edytuj]
- Jones, B. W., The Emperor Domitian, London 1992.
- Krawczuk A., Poczet cesarzowych rzymskich, Warszawa 1998, s. 87-89.
- Levick, B., Corbulo's Daughter. Greece & Rome 49 (2) 2002: s. 199–211.
- Varner, E. R., Domitia Longina and the Politics of Portraiture, American Journal of Archaeology 99 (2) 1995: s. 187–206.
