Drukarnia Królewska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Drukarnia Królewska
Karta tytułowa "Description..."
Karta tytułowa "Description..."
Państwo  Francja
Adres Paryż
Tematyka druków akta urzędowe, druki polityczne, Biblia polyglotta, gramatyki
Data założenia 1640
Data zamknięcia 1870
Kierownik drukarni Sebastian Cramoisy, Marble Cramoisy, Antoni Vitre, rodzina Anissonów (do 1793 r.)
Najważniejsze druki Biblia Polyglotta
Strona internetowa

Drukarnia Królewska (Imprimerie Royal) – paryska drukarnia założona w XVII wieku, działająca do dziś pod nazwą Imprimerie Nationale.

Drukarnia została założona przez Ludwika XIII w 1640 roku z inicjatywy kardynała Richelieu. Swoją siedzibę miała w Paryżu na parterze Luwru i miała obsługiwać kancelarię królewską. Drukarnia posiadała dużą ilość czcionek, w tym czcionki dla pisma orientalnego sprowadzone w 1632 roku przez francuskiego posła Savary'ego de Brevesa, antykwę i kursywę zwaną Caracteres de l'Universite, której pomysłodawcą był Jan Jannon oraz czcionkę grecką Grecs du roi autorstwa Garamonda. Drukarnia miała wydawać pisma wyjątkowe ze specjalnymi dodatkami, niespotykanymi w innych drukarniach. Z tego powodu w 1692 roku Francuska Akademia Umiejętności powołała komisję pod przewodnictwem Mikołaja Jaugeona w celu zaprojektowania kształtu liter. Za sprawą Filipa Grandjeana, opracowano nowy krój pisma, Romain du Roi i w tym samym roku opracowano również nowy zasób typograficzny, dzięki czemu w 1745 roku drukarnia dysponowała 21 kompletami czcionek. W 1727 roku dla potrzeb drukarni otworzono odlewnię czcionek. Do 1789 roku istniała pod nazwą Drukarnia Królewska, a następnie kilkakrotnie zmieniała nazwy. Podczas rewolucji nazywała się Drukarnia Rządu Rewolucyjnego (Imprimerie de la Republique), a za czasów Napoleona I istniała pod szyldem Drukarnia Cesarska. W 1870 roku drukarnia zmieniła nazwę na Imprimerie Nationale i działa do dziś.

Druki[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie wydawano druki religijne m.in. Imitatio Christi a także autorów starożytnych Wergiliusza, Horacego, Swetoniusza. W 1645 roku spod jej prasy wyszła dziesięciotomowa Biblia Polyglotta. W 1694 roku wydano słownik encyklopedyczny oraz prace przyrodnicze Buffona m.in. historię naturalną w 44 tomach czy historię Burbonów w 5 woluminach. Za sprawą Antoniego Vintre spod prasy drukarni wyszły gramatyki języka tureckiego, arabskiego czy syryjskiego. Drukowano również dzieła w zakresie sztuki i architektury. W okresie rewolucji francuskiej drukarnia powielała akta urzędowe i wydała Kodeks Napoleona oraz relacje z pobytu cesarza w Egipcie pt. Description de l'Égypte. W 1793 roku w drukarni pracowało 166 pracowników w tym 49 zecerów i 82 pracowników obsługujących prasę.

Większość druków była bogato zdobiona i opatrzona wieloma ilustracjami, tłoczona pięknymi czcionkami i drukowana na wysokiej klasy papierze.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Barbara Bieńkowska, Książka na przestrzeni dziejów, wyd. Centrum Edukacji Bibliotekarskiej, Informacyjnej i Dokumentacyjnej im. Heleny Radlińskiej, Warszawa 2005, ISBN 83-88581-21-X
  • Helena Szwejkowska, Książka drukowana XV–XVIII wieku, wyd, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Wrocław 1975