Dziennik panny służącej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dziennik panny służącej
Le journal d'une femme de chambre
Pamietnik 1909.jpg
Strona tytułowa polskiej edycji Dziennika panny służącej z 1909.
Autor Octave Mirbeau
Język francuski
Data I wyd. polskiego 1909
Przekład Helena Orlicz-Garlikowska
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Dziennik panny służącej (Le journal d'une femme de chambre) – książka Octave'a Mirbeau (1900). Pierwszy polski przekład autorstwa Helena Orlicz-Garlikowskiej ukazał się w 1909.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Służąca z Paryża Celestyna przyjeżdża na służbę na prowincję. Będąc u państwa poznaje Józefa - służącego, tyrana i sadystę, który fascynuje ją seksualnie. Pewnego dnia w lesie zostaje znaleziona zgwałcona i zamordowana dziewczynka - Klarcia. Celestyna domyśla się, kto to mógł zrobić.

Podczas pobytu u państwa Celestyna prowadzi pamiętnik, gdzie wspomina służbę w innych domach. Przypomina sobie romanse, dawnych kochanków, śmieszne i tragiczne historie, ekscentrycznych pracodawców; w książce opisane jest również szczegółowo intymne życie człowieka.

Jean Launois, 1935

Ekranizacje[edytuj | edytuj kod]

Powieść trzykrotnie ekranizowano. W najsłynniejszej wersji - autorstwa Luisa Buñuela z 1964 - główną rolę zagrała Jeanne Moreau. Wcześniej książkę przeniósł na ekran Jean Renoir w 1946, a w 1982 film na zamówienie telewizji wyreżyserował Jean-Marie Coldefy.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]