Grupowe dojazdy

Grupowe dojazdy (odpowiednik angielskiego: "carpool", "carpooling") – system podróżowania prywatnym samochodem (dojazd do pracy, dojazd na uczelnie, podróż między miastami), którego głównym założeniem jest wspólne użytkowanie samochodu jednego użytkownika z użytkownikami nieposiadającymi własnego samochodu.

Rodzaje grupowych dojazdów

Wyróżnia się 3 kategorie grupowych dojazdów:

• grupowe dojazdy codzienne (dojazdy do pracy, na uczelnie)
• grupowe dojazdy cykliczne (przejazdy powtarzające się o stałej amplitudzie)
• grupowe dojazdy epiozdyczne (pojedyczne podróże)

Zasady działania

Systemy grupowych dojazdów rozwijają się jako:

• serwisy internetowe dedykowane użytkownikom grupowych dojazdów
• portale społecznościowe
• portale ogłoszeniowe
• fora dyskusyjne
• tablice ogłoszeń w biurowcach czy na uczelniach

Użytkownicy systemu grupowych dojazdów oferują przejazdy własnym samochodem oraz stawiają zapytania o wolne miejsca w samochodzie innego użytkownika. Następnym etapem rezerwacja miejsc w samochodzie jadącym trasą interesującym użytkownika. Następnym etapem komunikacji jest uzgodnienie warunków przejazdu, miejsce spotkania, podział kosztów.

Historia

Rozwój grupowych dojazdów to czasy niekorzystnych warunków zewnętrznych, takich jak wzrost cen paliwa lub jego niedobory. Istnieją trzy szczególne okresy szczytu zainteresowania grupowymi dojazdami w Ameryce Północnej, skąd bierze on swój początek. Idea carpoolingu pierwotnie została zaczerpnięta przez rząd Stanów Zjednoczonych podczas II wojny światowej, jako jeden z instrumentów polityki zapobieżenia niedoborom gumy i oleju. Po zaprzestaniu działań wojennych, wrócono do przedwojennego postrzegania kwestii transportowych aż do czasu następnego kryzysu, zwanego kryzysem naftowym. W roku 1970 wystąpiły poważne problemy z dostawami ropy naftowej, wywołane zakłóceniami politycznymi. Wymusiły one na OPEC (Organizacja Krajów Eksportujących Ropę Naftową) kontrolę międzynarodowej podaży na rynku poprzez narzucenie embargo krajom Europy Zachodniej i Stanom Zjednoczonym. W latach kolejnych, rosnąca emisji dwutlenku węgla i postępujące zmiany klimatycznych, coraz powszechniejsza idea zrównoważonego rozwoju i ochrony środowiska, ponownie zaczęły stymulować zainteresowanie grupowymi dojazdami. Nie mniej istotne były recesja na rynku, wzrost kosztów eksploatacji samochodów oraz galopujące ceny paliw. Doprowadziło to do degradacji osobistego kapitału, którego braki nakłaniają do zainteresowania się redukcją kosztów podróży.

Zalety grupowych dojazdów

Korzyści dla miasta:

• Malejące koszty inwestycyjne poprzez zmniejszenie popytu na miejsca parkingowe, szczególnie w centrach miast oraz remonty nawierzchni ulic.
• Zmniejszenie natężenia ruchu poprzez minimalizowanie liczby przejazdów na istniejącej sieci drogowej zamiast ponoszenia ogromnych wydatków na zwiększanie ich przepustowości.
• Uzupełnienie dla komunikacji zbiorowej, która nie obsługuje wszystkich zakątków miasta.

Korzyści dla użytkowników:

• Zmniejszenie wydatków na podróżowanie.
• Skrócenie czasu podróży, szczególnie w przypadku istnienia specjalnych pasów ruchu tzw. HOV (High-occupancy vehicle lane).
• Możliwość podróżowania dla osób, których nie stać na zakup lub utrzymanie samochodu.
• Nawiązywanie znajomości, uatrakcyjnienie czasu podróży.

Korzyści dla środowiska i lokalnych społeczeństw:

• Zmniejszenie zanieczyszczenia powietrza.
• Ograniczenie hałasu komunikacyjnego.

Korzyści dla firm:

• Zacieśnienie więzi pracowników wspólnie dojeżdżających, redukcja stresu związanego z jazdą samochodem, poprawa punktualności i wydajności.
• Lepsze wykorzystanie firmowych parkingów.
• Poprawa wizerunku firmy poprzez kreowanie społecznej odpowiedzialności biznesu.

Bibliografia

1. AHMAD I., DEWAN K. K., 2007. Carpooling: A Step To Reduce Congestion (A Case Study of Delhi), Engineering Letters, 14:1, EL_14_1_12.
2. CORREIA G., VIEGAS J. M., Car pooling clubs: solution for the affiliation problem in traditional/dynamic ridesharing systems, Advanced or and AI methods in transportation.
3. GIBSON S., 2008. Casual Carpooling: A Background Guide, The Environmental Law Centre Society.
4. SOLTYS K. A., 2009. Towar and understanding of carpool formation and use, Graduate Departament of Geography and Planning, University of Toronto.

Linki zewnętrzne

• http://blog.grupowedojazdy.bialystok.pl/?p=49