Publiczny transport zbiorowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Publiczny transport zbiorowy – powszechnie dostępny regularny przewóz osób wykonywany w określonych odstępach czasu i po określonej linii lub sieci transportowej[1].

Współcześnie do podstawowych środków transportu zbiorowego należą:

Przeciwieństwo transportu zbiorowego stanowi transport indywidualny.

Publiczny transport zbiorowy w Polsce[edytuj | edytuj kod]

W Polsce podstawowe kwestie dotyczące publicznego transportu zbiorowego reguluje ustawa z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym[1].

Publiczny transport zbiorowy może odbywać się w Polsce na podstawie:

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Ustawa z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 5, poz. 13)