Echo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy akustyki. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Echo

Czysty sygnał, a następnie różne rodzaje echa.

Problem z odtwarzaniem pliku? Zobacz Pomoc.


Echofala akustyczna odbita od przeszkody i docierająca do obserwatora po zaniku wrażenia słuchowego fali docierającej bezpośrednio. Wrażenie echa pojawia się, gdy opóźnienie pomiędzy falą bezpośrednią a falą odbitą jest większe niż 100 ms. Przy krótszym opóźnieniu mamy do czynienia z pogłosem[1].

Czas opóźnienia powyżej 100 ms umożliwia człowiekowi wyraźne rozróżnienie obu dźwięków (jest dwukrotnie większy od rozdzielczości czasowej słuchu). Przy temperaturze około 20 °C odpowiada to sytuacji, gdy odbijająca przeszkoda jest oddalona o minimum 17 m.

Zjawisko echa obserwuje się najczęściej w wyniku odbicia dźwięku od ścian lasów, górskich zboczy, ściany skał, jarów. Echo własnego głosu słyszymy gdy odbity dźwięk powraca i dociera do naszego ucha.

Statki używają urządzeń zwanych echosondami do określenia odległości od dna lub wykrywania przeszkód. Urządzenie zwane sonarem wysyła wiązki fal dźwiękowych, które po odbiciu wracają i są rejestrowane na specjalnym wykresie.

Zjawisko echa akustycznego ultradźwięków wykorzystuje się w m. in. w echosondach, hydrolokacji, defektoskopii.

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
o echu
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło echo w Wikisłowniku

Przypisy

  1. Leo Beranek: Concert and Opera Halls – How They Sound. USA: Acoustical Society of America, 1996. (ang.)