Edward Krasiński (rzeźbiarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Henryk Stażewski, Witold Stanisław Kozak, Edward Krasiński. Warszawa 1979.

Edward Krasiński (ur. 3 marca 1925 w Łucku, zm. 6 kwietnia 2004 w Warszawie) – polski artysta malarz, związany z kierunkami awangardowymi. Od roku 1970 jego znakiem rozpoznawczym była niebieska taśma samoprzylepna, którą artysta umieszczał na swoich pracach na wysokości 1,3 m.[potrzebne źródło]

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W czasie II Wojny Światowej uczęszczał do Staatliche Kunstgewerbeschule Krakau. Po wojnie studiował na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych (1945-50) w pracowni prof. Władysława Jarockiego i Eugeniusza Eibischa.

W latach 50. przeprowadził się do Warszawy, w 1962 roku ożenił się z Anką Ptaszkowską. Działalność wystawienniczą rozpoczął w 1962 roku. Początkowo współpracował z artystami z kręgu Galerii Krzywego Koła, a po jej zamknięciu w 1966 roku razem z krytykami Wiesławem Borowskim, Anką Ptaszkowską i Mariuszem Tchorkiem oraz artystami Tadeuszem Kantorem, Henrykiem Stażewskim i Zbigniewem Gostomskim współtworzył warszawską Galerię Foksal, w której wielokrotnie (z przerwą w latach 1970-1984) prezentował swoje prace (15 wystaw indywidualnych), ostatnia w lutym 2004 roku[potrzebne źródło].

Od 1970 roku mieszkał wspólnie z Henrykiem Stażewskim w pracowni na ostatnim piętrze bloku przy ul. Świerczewskiego (obecnie Al. „Solidarności”) w Warszawie. Prace Krasińskiego brały udział w wystawach w galeriach polskich i zagranicznych (m.in. w Anton Kern Gallery w Nowym Jorku w 2003 roku)[potrzebne źródło].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]