Elżbieta Grabowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lampi Elżbieta Grabowska.jpg

Elżbieta z Szydłowskich Grabowska herbu Lubicz (ur. 1748 lub 1749, zm. 28 maja 1810 w Warszawie[1]) – kochanka i domniemana morganatyczna żona Stanisława Augusta Poniatowskiego[2], córka wojewody płockiego Teodora Szydłowskiego i Teresy Witkowskiej.

Skromnego pochodzenia, z rodu Szydłowskich, wydana za generała Jana Jerzego Grabowskiego, zaś po jego śmierci w 1789 przypuszczalnie potajemnie poślubiona przez Stanisława Augusta Poniatowskiego. Współcześni przypisywali jej skłonienie króla do akcesu do konfederacji targowickiej. Matka Stanisława, Michała, Kazimierza, Aleksandry oraz Izabeli.

Przypisy

  1. K. W. Wójcicki, Cmentarz Powązkowski pod Warszawą. T. 3, Warszawa 1858, s. 4.
  2. Włodzimierz Dzwonkowski, Stanisław Wasylewski, Elżbieta z Szydłowskich Grabowska, w: Polski Słownik Biograficzny, t. VIII, 1959-1960, s. 475.