Elżbieta Grabowska
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
 autor – Jan Chrzciciel Lampi (starszy) |
 autor nieznany |
| portrety Elżbiety z Szydłowskich Grabowskiej pędzla różnych malarzy |
|
Elżbieta z Szydłowskich Grabowska herbu Lubicz (ur. 1748 lub 1749, zm. 1 czerwca 1810 w Warszawie) – kochanka i domniemana morganatyczna żona Stanisława Augusta Poniatowskiego[1], córka wojewody płockiego Teodora Szydłowskiego i Teresy Witkowskiej.
Skromnego pochodzenia, z rodu Szydłowskich, wydana za generała Jana Jerzego Grabowskiego, zaś po jego śmierci w 1789 przypuszczalnie potajemnie poślubiona przez Stanisława Augusta Poniatowskiego. Współcześni przypisywali jej skłonienie króla do akcesu do konfederacji targowickiej. Matka Stanisława, Michała, Kazimierza, Aleksandry oraz Izabeli.
Przypisy
- ↑ Włodzimierz Dzwonkowski, Stanisław Wasylewski, Elżbieta z Szydłowskich Grabowska, w: Polski Słownik Biograficzny, t. VIII, 1959-1960, s. 475.
