Polski Słownik Biograficzny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Disambig.svg Na tę stronę wskazuje przekierowanie z „PSB”. Zobacz też: inne rozwinięcia skrótu PSB.
Polski Słownik Biograficzny
Miejsce wydania Polska
Język polski
Data I wyd. 1935
Wydawca Polska Akademia Nauk
Tematyka biografie

Polski Słownik Biograficzny (PSB) – wielotomowa publikacja mająca na celu gromadzenie biografii zasłużonych, nieżyjących już osób związanych z Polską (również z Wielkim Księstwem Litewskim, z Rzecząpospolitą Obojga Narodów i ich lennami), mieszkających czy działających w kraju i za granicą – od czasów legendarnego Popiela począwszy, aż do roku 2000.

Do listopada 2013 w 48 tomach opublikowano około 31 tys. biogramów (od hasła „Abakanowicz” do „Szubert Wacław”). Do końca 2000 obowiązywała zasada, że w PSB zamieszcza się biogramy osób zmarłych najpóźniej trzy lata przed wydaniem danego tomu, natomiast tomy wydane po roku 2000 zawierają, a będące w planie zawierać będą, wyłącznie biogramy osób zmarłych najpóźniej 31 grudnia 2000. Pierwszy tom został wydany w 1935, a kolejne trzy do roku 1938. Później nastąpiła przerwa do 1946 spowodowana II wojną światową i kolejna, po 1949 w okresie stalinizmu. Wydawanie Słownika wznowiono w 1958. Do ok. 2030 planowane jest zakończenie głównej edycji Słownika w ok. 62 tomach, a następnie planuje się wydanie suplementu.

Projekt[edytuj | edytuj kod]

PSB jest wydawany wspólnie przez Polską Akademię Nauk i Polską Akademię Umiejętności. Projekt realizowany jest przez Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla PAN i dotowany przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego w ramach Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki. W listopadzie 2010 Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, jednomyślną uchwałą, objął Słownik honorowym patronatem. W pracę nad każdym tomem Słownika zaangażowanych jest kilkaset osób.

Redakcja[edytuj | edytuj kod]

Inicjatorem i pierwszym głównym redaktorem PSB był Władysław Konopczyński. W 1949 został zmuszony przez władze do rezygnacji z posady redaktora. Po zamrożeniu prac w okresie stalinizmu, w 1958 redaktorem naczelnym został Kazimierz Lepszy, a w 1964 Emanuel Rostworowski. Od 1989 do 2002 redaktorem naczelnym był Henryk Markiewicz. Za jego czasów zostały wydane Uzupełnienia i sprostowania – oddzielny zeszyt zbiorczy ze sprostowaniami i uzupełnieniami, w szczególności z informacjami niedopuszczonymi do druku przez cenzurę czasów PRL (np. uściślenie „zm. po 1939” na „zamordowany w Katyniu”).

Od 2003 redaktorem naczelnym jest Andrzej Romanowski.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]