Electro house

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
electro house
Pochodzenie tech house, electroclash, progressive house, electro, acid house, chiptune
Instrumenty syntezatory, samplery, automaty perkusyjne, sekwencer, laptop, vocoder

Electro house – odmiana muzyki house. Czasami w odniesieniu do niej stosuje się też nazwę „dirty house”.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W wersji mrocznej i undergroundowej słyszany w wykonaniu Steve’a Lawlera, który w okolicach 2003 roku zaczął swoje tribale wzmacniać konkretnymi liniami basowymi. Chwilę później na popowych listach przebojów królowało „Satisfaction” Benny’ego Benassiego, któremu wiele zawdzięcza electro house taki, jaki jest znany teraz. Dwa lata po Benassim, Tocadisco zremiksował „In My Arms” Mylo. Electro house jest gatunkiem nowym (często mylonym z electro). Zyskuje coraz większą popularność w klubach (często mylony jest z wixą). Poczynając od roku 2004 electro house nierzadko gości w muzycznych stacjach telewizyjnych (MTV, Viva) i radiowych (w Polsce – Eska , RMF Maxxx oraz Planeta FM).

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Twórcy electro house[1] używają w swoich kompozycjach analogowych linii basowych, „ostrych” i/lub wysoko tonowanych dźwięków prowadzących, bogatych rytmicznie sekcji i przejść. Całość sprawia wrażenie pewnej surowości. Poza tym, charakterystyczne dla muzyki house (a także trance i techno), w electro house występuje takt 4/4 akcentowany równomiernym uderzeniem. Przeciętne tempo utworów waha się od 125 do 135 BPM (uderzeń na minutę).

Popularność w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Na polskiej scenie klubowej electro house jest gatunkiem już dobrze ugruntowanym, natomiast w polskich mediach pojawił się stosunkowo niedawno, za sprawą takich artystów jak Klaas, Benny Benassi, Likimas, Mike Candys, Swedish House Mafia

Artyści[edytuj | edytuj kod]

Przypisy