Dance

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Dance (ang. taniec) – potoczna, jednak powszechnie przyjęta wspólna nazwa kilku spokrewnionych komercyjnych[1] gatunków elektronicznej muzyki tanecznej (klubowej), wywodzących się z muzyki house oraz jednego z podgatunków muzyki trance[2]. Często też określeniem muzyka dance jest nazywana cała muzyka taneczna[2][a]. Muzyka dance jest nazwana także club-dance[3] lub mylnie techno-dance[1].

Wybrane gatunki, wobec których najczęściej używa się określenia muzyka dance:

Eurodance[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Eurodance.

Muzyka taneczna wywodząca się głównie z muzyki disco, Hi-NRG i house[4] oraz hip-hop i techno[5] popularna w latach 90. charakteryzuje się rytmicznym i szybkim, jednocześnie jednak melodyjnym brzmieniem. Zazwyczaj dzieliły się na partie śpiewane przez wokalistkę oraz kwestie rapowane przez mężczyznę. Słowa utworów eurodance zwykle były proste i "wpadające w ucho", niosące ważne najczęściej optymistyczne przesłanie. Gatunek posiadał bardzo licznych reprezentantów takich jak: Basshunter, Crazy Frog, Alex Christensen, Snap!, Culture Beat, Dr. Alban, Pharao, Corona, Masterboy, Mr. President, John Scatman, Real McCoy, DJ BoBo, Fun Factory, La Bouche, 2 Unlimited, E-Rotic, 2 Brothers on the 4th Floor, Captain Hollywood Project, Ace of Base, Basic Element, Cascada, Waldo's People[1][2].

Bubblegum dance (happy house)[edytuj | edytuj kod]

Gatunek powstały na bazie eurodance pod koniec lat 90. Charakteryzuje się prostymi tekstami głównie o młodzieńczych miłościach, zauroczeniach i wkraczaniu w dorosłość oraz adekwatnym do nich podkładem muzycznym, stąd też zyskał sobie opinię muzyki przeznaczonej głównie dla młodego odbiorcy. Przedstawiciele gatunku: Aqua, Vengaboys, Passion Fruit itp[1][2].

New (Nu) Italo Disco (Italo dance)[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Nu italo disco.
Information icon.svg Osobny artykuł: New Italo Disco.

Gatunek wywodzący się z italo disco, chociaż niektórzy uważają, że wywodzi się wbrew nazwie z eurodance. W przeciwieństwie do eurodance nie występują tu już raczej kwestie rapowane, a treści utworów, jak i sama muzyka – niekoniecznie muszą być optymistyczne. W tworzeniu tego typu muzyki bardzo często wykorzystuje się tzw. vocodery – nadające głosowi wokalisty syntetyczne, nienaturalne brzmienie. Również ten gatunek posiada licznych przedstawicieli, takich jak: Gigi d'Agostino, Prezioso, Natasha Hagen[1][2].

Epic house (Dance mix)[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Epic house.

Współczesna muzyka taneczna, wywodząca się z muzyki house, niekiedy nazywana jej komercyjną odmianą. Utwory zazwyczaj śpiewane, posiadające wyraźną linię melodyczną, niemal zawsze szybkie i rytmiczne. Bardzo często nagrania tego gatunku to covery lub remiksy starszych przebojów – w praktyce zazwyczaj z lat 80. Wybrani przedstawiciele epic house: DJ Sammy, Groove Coverage, Novaspace, Vinylshakerz, David Guetta[1][2].

Euro house[edytuj | edytuj kod]

Wspólna nazwa stosowana niekiedy dla gatunków epic house, eurodance i zbliżonych[1][2].

Vocal trance (Uplifting trance|epic trance, euro trance)[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Vocal trance.
Information icon.svg Osobny artykuł: Uplifting trance.
Information icon.svg Osobny artykuł: Euro trance.

Współczesna muzyka taneczna mająca wiele cech wspólnych z epic house, jednak będąca jednym z podgatunków trance'u i mająca charakterystyczne dla tej muzyki brzmienie. Również tutaj dominują utwory śpiewane. Wybrani przedstawiciele euro trance: ATB, Ian Van Dahl, DJ's@Work, Alice DeeJay, Sylver, Lasgo, Fragma, Paul van Dyk[1][2]. Podgatunki muzyki euro trance oprócz epic trance to progressive trance, symphonic trance, anthem trance, ibiza trance, dream trance i dutch trance[1].

Hard dance[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Hard dance.

Termin określający grupę cięższych stylów elektronicznej muzyki tanecznej (z charakterystyczną cechą w postaci skocznego beatu 4/4). Najczęściej utożsamiany z hard trance, hard house, hardstyle, jumpstyle, freeform hardcore, happy hardcore i UK hardcore dance[1]. Główni przedstawiciele: Cascada, Baracuda, Scooter, Basshunter, MBrother, C-Bool[6].

Inne podgatunki dance[edytuj | edytuj kod]

Oprócz tego do muzyki dance zalicza się też czasami: eurobeat[1], mainstage, big room house, hands up, scouse house, trance, electro house i disco house, a nawet moombahton i UK garage[6].

Muzyka dance w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Zobacz też kategorię: Polskie zespoły dance.

Niektóre gatunki dance są zbliżone do muzyki disco polo i często z nią mylone, od której odróżnia je wyraźne przesłanie skierowane do odbiorcy. Muzyka ta pomimo prostej i łatwo "wpadającej w ucho" melodii zawiera teksty mówiące o życiu oraz troskach z nim związanych, niejednokrotnie dając życiowe rady i wskazówki[2][7], natomiast w warstwie muzycznej muzykę dance od disco polo odróżnia brak jakichkolwiek elementów muzyki biesiadnej[8]. Z tego powodu często do muzyki dance zaliczane jest italo disco, w którym podczas powrotu na scenę tworzył na początku lat 90. XX wieku Krzysztof Krawczyk[2][7][9]. Muzyka dance w Polsce dla odróżnienia od disco polo nazywana jest niekiedy muzyką power dance[10].

Uwagi

  1. Z tego powodu muzyka dance jest mylona z muzyką disco polo.

Przypisy

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 Przewodnik po muzyce elektronicznej - Electronic Music Guide (ang.). techno.org. [dostęp 2012-07-25].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 2,9 Dance (pol.). muzolandia.pl. [dostęp 2012-05-07].
  3. Club/Dance (ang.). W: Allmusic [on-line]. [dostęp 2012-05-10].
  4. Eurodance (ang.). allmusic.com. [dostęp 2012-06-17].
  5. Vladimir Bogdanov, Chris Woodstra, Stephen Thomas Erlewine, John Bush: All Music Guide to Electronica: The Definitive Guide to Electronic Music. Backbeat Books, 2001. ISBN 0879306289. (ang.)
  6. 6,0 6,1 Dance (ang.). Digitally Imported - di.fm. [dostęp 2014-01-22].
  7. 7,0 7,1 Wywiad z Krzysztofem Krawczykiem. interia.pl, 2009-01-19. [dostęp 19 styczeń 2009].
  8. Disco polo - tego się słucha w tajemnicy!. Polskie Radio, 2013-02-23. [dostęp 2013-02-23].
  9. Italo disco. W: Słownik Języka Polskiego PWN [on-line]. sjp.pwn.pl. [dostęp 2012-07-25].
  10. After Life. muzyka.onet.pl. [dostęp 2013-12-04].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]