Emily Davison

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Emily Wilding Davison (ur. 11 października 1872 w Londynie, zm. 8 czerwca 1913 w Epsom) – brytyjska sufrażystka, która poniosła śmierć w wyniku obrażeń jakie odniosła w wypadku 4 czerwca 1913 roku podczas gonitwy Derby w Epsom. Emily Davison wpadła pod konia króla Jerzego V, prowadzonego przez dżokeja Herberta Jonesa[1].

Po wypadku nie odzyskała świadomości. Krążące po śmierci Emily pogłoski, że chciała popełnić samobójstwo, zostały zakwestionowane przez ekspertów analizujących zarówno okoliczności zdarzenia, jak i zapis kroniki filmowej. Przeciw tej tezie świadczy między innymi to, że Emily wykupiła bilet powrotny na pociąg do Londynu.

Emily Davison studiowała w Royal Holloway College na Uniwersytecie w Londynie, a następnie literaturę i literaturę angielską w St Hugh's College w Oksfordzie. Egzaminy końcowe zdała z oceną bardzo dobrą, lecz nie przyznano jej stopnia, gdyż w owym czasie Uniwersytet w Oxfordzie nie nadawał kobietom stopni naukowych.

W roku 1906 wstąpiła do Women's Social and Political Union i stała się zwolenniczką radykalnych działań. Aresztowano ją i uwięziono za napaść na mężczyznę, którego pomyłkowo wzięła za ówczesnego ministra skarbu, Davida Lloyda George'a. W więzieniu w Holloway podjęła strajk głodowy i została poddana przymusowemu odżywaniu. W proteście przeciw nieludzkiemu traktowaniu Davison usiłowała popełnić samobójstwo.

W noc spisu powszechnego w 1911 roku Davison ukryła się w szafie Pałacu Westminsterskiego, by w rubryce "adres" w ankiecie spisu móc wpisać Izba Gmin.

Zapis filmowy zdarzenia z 4 czerwca 1913 roku pokazuje Davison wychodzącą przed królewskiego konia z transparentem WSPU. Najprawdopodobniej nie spodziewała się, że zostanie stratowana przez konia. Według relacji części świadków Emily zamierzała po prostu przebiec w poprzek trasy wyścigu w nadziei, że biegnące konie ją ominą. Inni twierdzili, że usiłowała przewrócić królewskiego konia.

Przypisy