Strajk głodowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Strajk głodowy, głodówka protestacyjna - forma strajku w którym protestujący, chcąc wymusić ustępstwa, decydują się nie przyjmować pokarmów, ale godzą się na opiekę lekarską. Ta forma strajku spotykana jest zarówno w przypadku protestów pracowniczych wobec kierownictwa firmy, jak również (rzadziej) w przypadkach, kiedy pewna grupa osób usiłuje wymóc na władzach państwowych korzystne dla siebie decyzje. Strajki głodowe zdarzają się również niekiedy w instytucjach takich jak więzienia, kiedy osadzeni domagają się poprawienia warunków odbywania kary, a także - bardzo rzadko - w koszarach, gdy odbywający zasadniczą służbę wojskową żołnierze decydują się na zbiorowy sprzeciw wobec swoich dowódców.

Jakkolwiek protest głodowy więźniów i żołnierzy może często skończyć się siłowym jego złamaniem, z dalszymi konsekwencjami karnymi włącznie, to w przypadku pracowników grożą im sankcje dyscyplinarne wynikające ze stosunku pracy, natomiast osoby protestujące w urzędach liczyć się muszą z interwencją służb miejskich i policji.

Skuteczność strajku głodowego zależna jest - oprócz determinacji strajkujących - od tego, na ile uda im się wciągnąć w swój protest media, czy ich protest zostanie dostrzeżony przez prasę, radio i telewizję. Przedłużanie głodówki ponad indywidualne granice odporności grozi ludziom decydującym się na ten krok konsekwencjami zdrowotnymi, wyczerpaniem organizmu, a nawet - w skrajnych przypadkach - głodową śmiercią.

W roku 2005 w polskim Sejmie przez kilka miesięcy demonstrował poseł Zbigniew Nowak (wybrany z list Samoobrony, od grudnia 2001 niezrzeszony), ustawiając się na mównicy za plecami innych przemawiających posłów i trzymając w rękach plakat z napisem "protest głodowy". Ta forma demonstracji politycznej z rzeczywistą głodówką niewiele miała więcej wspólnego, niż nazwę, gdyż protest ten prowadzony był przez około cztery miesiące, gdy tymczasem wiadomo, że całkowite nieprzyjmowanie pokarmów przez czas nawet dwu- lub trzykrotnie krótszy prowadzi niechybnie do głodowej śmierci, a w każdym razie uniemożliwia normalne funkcjonowanie organizmu.