Encefalopatia Wernickego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Encefalopatia Wernickego
encephalopathia Wernicke
ICD-10 E51.2

Encefalopatia Wernickego (encefalopatia alkoholowa, ang. Wernicke's encephalopathy) – ostry zespół objawów neurologicznych występujący u alkoholików, spowodowany m.in. niedoborem witaminy B1. Efekt zmian w ośrodkowym układzie nerwowym, wybroczyn i zwyrodnień.

Opisany został po raz pierwszy w 1881 roku przez Carla Wernickego[1]. Rzadkim wariantem encefalopatii Wernickego jest encefalopatia alkoholowa Morela.

Objawy i przebieg[edytuj | edytuj kod]

Do charakterystycznych objawów należą:

Ponadto mogą wystąpić:

Patogeneza[edytuj | edytuj kod]

Przyczyną zespołu jest dieta uboga w tiaminę i przewlekły alkoholizm. Stwierdza się symetryczne uszkodzenie ciał suteczkowatych, wzgórza i istoty szarej okołowodociągowej.

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Leczenie polega na suplementacji witaminy B1, niekiedy konieczne jest też podawanie magnezu (wspomagające wchłanianie tiaminy).

Rokowanie[edytuj | edytuj kod]

Podczas leczenia większość objawów ustępuje, z wyjątkiem ataksji, oczopląsu i niekiedy neuropatii obwodowej. Zespół objawów może ustąpić w ciągu kilku dni lub tygodni albo przejść w zespół Korsakowa.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Wernicke K. Die acute, hämorrhagische Polioencephalitis superior. [w:] Lehrbuch der Gehirnkrankheiten; Kassel, Fischer, and Berlin, 1881, 22: 229-242.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • "Psychiatria kliniczna" - H.I. Kaplan, B.J. Sadock, V.A. Sadock

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.