Energetyka słoneczna w Polsce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Średnie nasłonecznienie w Polsce. SolarGIS 2011

Energetyka słoneczna w Polsce jest nowym sektorem energetyki odnawialnej. Należą do niej dwa sektory: energetyki cieplnej przekształcającej energię słoneczną na ciepło i elektroenergetyki - produkującej energię elektryczną. Na koniec 2012 roku łącznie zainstalowanych i użytkowanych było około 1,2 mln m2 kolektorów słonecznych, co odpowiada 848 MW mocy cieplnej (wzrost o 19% w stosunku do 2011 roku). Całkowita zainstalowana moc kolektorów słonecznych stanowi drugie, po ciepłowniach na biomasę źródło odnawialne wytwarzania „zielonego ciepła” w Polsce. W 2012 roku Polska zajęła drugie miejsce w sprzedaży instalacji słonecznych wśród krajów europejskich (w 2011 - czwarte miejsce)[1].

Według Urzędu Regulacji Energetyki, całkowita moc ogniw fotowoltaicznych w Polsce na koniec roku 2011 wynosiła około 2 MW.

Lista systemów fotowoltaicznych w Polsce o mocy powyżej 20 kW[2]:

natomiast całkowita moc podłączonych do sieci elektrowni fotowoltaicznych w Polsce wynosiła na koniec 2012 roku około 1,290 MW[3].

Rozwój rozproszonej energetyki słonecznej w Polsce wspiera m.in.: Instytut Energetyki Odnawialnej koordynujący w Polsce kampanię Europejskie Słoneczne Dni, Instytut na rzecz Ekorozwoju realizujący kampanię "Dobry Klimat dla Powiatów"[4] czy Zielony Instytut prowadzący kampanię "Demokracja energetyczna"[5].

Przypisy