Epigrafika

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Polski epigraf reklamowy we Lwowie

Epigrafika – nauka pomocnicza historii, zajmująca się badaniem napisów (epigrafów), wykonanych na materiale twardym (kamieniu, metalu, drewnie, itp.).

Epigrafika jako nauka zaczęła się rozwijać w XVI wieku. Do znanych specjalistów należeli Georg Fabricius (15161571), August Wilhelm Zumpt (18151877), Theodor Mommsen (18171903), Emil Hübner (18341901), Franz Cumont (18681947), Silvio Panciera (ur. 1933).

Wśród współczesnych badań polskiej epigrafiki można wyróżnić pracę Lwów po polsku Kseniji Borodin i Iwanny Honak[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Iwan Parnikoza: Ukrainki ratują polską spuściznę Lwowa, czyli nie jest tak źle w naszym Lwowie, Szanowni Sąsiedzi. W: Kresy.pl [on-line]. 2012-11-22. [dostęp 2014-09-16].