Ernő Bánk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ernő Bánk
Data i miejsce urodzenia 1883
Węgry Szalmatercs
Data i miejsce śmierci 1962
Węgry Budapeszt
Dziedzina sztuki Malarstwo

Grafika

Styl Portret

Ernő Bánk (ur. 1883 - zm. 1962) - węgierski malarz, nauczyciel, portrecista.

Erno urodził się we wsi Szalmatercs na Węgrzech 1883 roku. Szkołę podstawową oraz liceum ukończył w swojej wsi. W wieku 18 lat rozpoczął kurs nauczycielski który pozwolił mu na nauczanie uczniów w gimnazjum. W wieku 23 lat rozpoczął studia na uniwersytecie budapeszteńskim na wydziale geografii. W 1915 roku otrzymał doktorat z tego przedmiotu a także uzyskał tytuł licencjata z historii. Oprócz studiów Erno uczęszczał zaocznie do szkoły malarskiej gdzie uczył się sztuki pod okiem takich malarzy jak Henrik Pap oraz Bela Sandor. W 1911 roku wstąpił do towarzystwa artystycznego "Salony Narodowe" a także był regularnym gościem wystaw malarskich oraz innych artystycznych wydarzeniach.

Pomiędzy 1914 a 1918 roku pracował dla muzeum historii wojskowej malując obrazy żołnierzy walczących na froncie I wojny światowej. Po zakończeniu wojny, Erno wstąpił do Obywatelskiej Partii Radykalnej będąc jej sekretarzem na szóstą dzielnicę Budapesztu.

W 1925 roku związał się z ówczesną bohemą artystyczną Węgier w skład której wchodzili tacy artyści jak Vilmos Aba Novák oraz Károly Patkó.

W 1927 roku blisko współpracował zarówno Aba Novakiem jak i Karolem Patkó z którym namalował kilka znanych obrazów. W 1928 roku do grupy artystycznej dołączyli Jenő Barcsay oraz Eszter Mattioni. Na przełomie 1927-1928 jego prace były wystawiane m.in na budapeszteńskiej wystawie krajobrazowej a także w budapeszteńskiej galerii sztuki. Otrzymał także nagrodę towarzystwa Szinnyei Merse Pála.

W latach 30 XX wieku stworzył setki portretów a także miniatur który były jego charakterystycznym stylem. W latach 40 związany ponownie z "Salonami Narodowymi" a także stowarzyszeniem wolnych artystów.

Ernő Bánk zmarł w 1962 roku w Budapeszcie w wieku 81 lat.

W 1978 została zorganizowana wystawa w Węgierskiej Galerii Narodowej ku czci jego pamięci a w 1984 otwarto muzeum poświęcone jego pracom.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]