Europejski Komitet Normalizacyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Członkowie i państwa stowarzyszone z Europejskim Komitetem Normalizacyjnym

     members

     affiliates

     partner standardisation bodies

Europejski Komitet Normalizacyjny (fr. Comité Européen de Normalisation, CEN) – prywatne stowarzyszenie techniczne typu „non-profit”, działające w ramach prawa belgijskiego z siedzibą w Brukseli. Utworzone oficjalnie w 1974 r. Początki działalności – Paryż, 1961 r.

Podstawowym zadaniem CEN jest opracowywanie, przyjmowanie i rozpowszechnianie norm europejskich oraz innych dokumentów normalizacyjnych we wszystkich obszarach gospodarki z wyłączeniem elektrotechniki, elektroniki i telekomunikacji. System Normalizacyjny CEN jest wielonarodową, wielosektorową i zdecentralizowaną organizacją. Składa się z krajowych jednostek normalizacyjnych oraz Centrum Zarządzania CEN, które odgrywa specjalną i aktywną rolę w zarządzaniu tym systemem z upoważnienia członków krajowych CEN, członków stowarzyszonych, afiliantów i partnerskich jednostek normalizacyjnych.

Członkami CEN są krajowe jednostki normalizacyjne państw Unii Europejskiej i Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA). Obecnie CEN liczy 30 członków krajowych. Polski Komitet Normalizacyjny (PKN) uzyskał status pełnoprawnego członka CEN 1 stycznia 2004 r. Członkowie CEN mają obowiązek wprowadzania norm EN do systemów norm krajowych i wycofania dotychczasowych norm sprzecznych z wprowadzanymi. Dzięki temu powstaje wspólny system rozwiązań europejskich. Normy Europejskie są jednym z trzonów Jednolitego Rynku i istotnym narzędziem w usuwaniu barier w handlu.

Główni klienci Systemu Normalizacyjnego CEN, zarówno procesów jak i produktów to: przemysł, usługi, handel, prywatne i publiczne instytucje (z uniwersytetami i innymi jednostkami akademickimi), jednostki rządowe i inne władze publiczne włącznie z UE i EFTA, partnerzy społeczni, przedstawiciele szczególnych grup interesów na szczeblu europejskim i krajowym, włącznie ze związkami zawodowymi, konsumentami i grupami ochrony środowiska, oceny zgodności, badań i certyfikacji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]