Filip Orleański, hrabia Paryża
Ludwik Filip Albert Burbon-Orleański, Hrabia Paryża, pretendent jako Filip VII (24 sierpnia 1838 – 8 września 1894) – starszy syn Ferdynanda Filipa Orleańskiego i Hélène Mecklemburg-Schwerin, starszy brat Roberta, księcia Chartres. Wnuk Ludwika Filipa I – króla Francuzów, i Marii Amelii Burbon, księżniczki Obojga Sycylii. Po śmierci swojego ojca w 1842, otrzymał tytuł Prince Royale i został następcą tronu.
Po abdykacji jego dziadka w 1848, starano się osadzić na tronie francuskim, a regencję złożyć w ręce jego matki, ale plany te spełzły na niczym. Filip razem z resztą swojej rodziny zamieszkał w Wielkiej Brytanii, a we Francji proklamowano II republikę.
Życie po abdykacji dziadka [edytuj]
Filip został historykiem, dziennikarzem, a nawet dobrowolnie służył razem ze swoim młodszym bratem – Robertem, księciem Chartres, jako oficer w amerykańskiej wojnie secesyjnej. Był kapitanem i przez prawie rok służył pod generałem George'em McClellanem, w Armii Potomacu. Opuścił armię po klęsce Peninsular Campaign. Później opisał tę wojnę.
W 1864 poślubił swoją siostrę cioteczną – Marię Izabelę Orleańską (1848-1919), infantkę hiszpańską. Była ona córką infantki Ludwiki Ferdynandy Hiszpańskiej i Antoniego Orleańskiego, księcia Montpensier (1824-1890) – najmłodszego syna Ludwika Filipa I i Marii Amelii Burbon. Para ta miała 8 dzieci:
- ∞ 1886 Karol I, król Portugalii
- Louis Philippe Robert, książę Orleanu (1869-1926)
- Hélène Louise Françoise Henriette d'Orléans (1871-1951)
- ∞ 1895 Emmanuel Filibert, książę Aosty
- Charles Philippe d'Orléans (ur. i zm. 1875)
- Isabelle Marie Laure Mercédès Ferdinande d'Orléans (1878-1961)
- ∞ 1899 Jan Orleański, książę Guise
- Jacques Marie Clément d'Orléans (1880-1881)
- Louise Françoise Marie Laure d'Orléans (1882-1958)
- ∞ 1907 Karol Tankred, książę Sycylii
- Ferdinand François Philippe Marie Laurent, książę Montpensier (1884-1924)
- ∞ 1921 Maria Isabelle Gonzales de Olañeta et Ibaretta, markiza Valdeterrazo
Nadzieja na przywrócenie monarchii [edytuj]
W 1873, przewidując restaurację monarchii przez Zgromadzenie Narodowe (po upadku Napoleona III), Filip wycofał swoje pretensje do tronu Francji na rzecz pretendenta legitymistów – Henryka, hrabiego de Chambord. Francuzi zrozumieli, że Filip zostanie w takim razie następcą Chamborda, w razie jego bezpotomnej śmierci i tym samym zjednoczy dwie różne linie pretendentów powstałe po 1830 roku. Jednak Chambord odmówił uznania trójkolorowej flagi Francji i nadzieje na restauracje monarchii znowu spełzły na niczym. W 1883 Chambord zmarł i tym samym wygasła linii francuskich Burbonów, Filip odziedziczył po nim pretensje do tronu jako król Filip VII z dynastii orleańskiej. Sprzeciwili się temu Karlistowscy pretendenci do tronu Hiszpanii – potomkowie w prostej linii króla Ludwika XIV.
Filip mieszkał w Sheen House, w Sheen, w Wielkiej Brytanii. Zmarł w Stowe House, w 1894.
Zobacz też [edytuj]
| Poprzednik Ludwik Filip I |
 |
Orleański pretendent do tronu 1848/1850-1894 |
|
Następca Filip (VIII) |
| Poprzednik Ferdynand Filip Orleański |
|
Książę Orleański 1842-1848 |
|
Następca - |
