Filtr (optyka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Filtr w optyce jest to materiał przepuszczający tylko pewien zakres częstotliwości (filtr barwny), lub tylko tę składową fal świetlnych, których wektor pola elektrycznego leży w jednej ściśle określonej płaszczyźnie (filtr polaryzacyjny). O jakości filtru barwnego świadczy stopień monochromatyczności przepuszczanego światła. Wiązka światła ma tym większy stopień monochromatyczności, im węższy jest zakres częstotliwości światła w tej wiązce.

Filtry barwne znalazły szerokie zastosowanie wszędzie tam, gdzie potrzebne jest światło monochromatyczne, głównie w spektroskopii i spektrometrii. Jednym z zastosowań filtru optycznego jest barwny lub polaryzacyjny filtr fotograficzny – nasadka na obiektyw aparatu lub kamery zmieniająca wygląd fotografowanego lub filmowanego obrazu.