Formalina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Formalina – wodny nasycony (ok. 35–40%) roztwór aldehydu mrówkowego (inaczej formaldehydu lub metanalu)[1]. Ciecz bezbarwna o drażniącym ostrym zapachu i smaku. Jako środek wygodniejszy w użyciu zastępuje sam formaldehyd, który w warunkach normalnych jest gazem. Dobrze miesza się z etanolem, który nieraz służy do jej stabilizowania, gdyż z formaliny może wytrącać się polimer (trioksan lub polioksymetylen).

Bogate zastosowania w wielu rodzajach przemysłu chemicznego, tworzyw sztucznych i gumy, produkcji papieru i wielu innych. Silnie toksyczna – ścina białka zarówno strukturalne, jak i enzymatyczne. Stężona służy do wypalania brodawek i cyst. W wodnym rozcieńczeniu 1–2 procentowym stosowana jako środek antyseptyczny, odkażający i przeciwpotny, w stężeniu 3% do konserwacji tkanek roślinnych, a 5% do konserwacji anatomicznych preparatów zwierzęcych. Silnie bakteriobójcza stosowana do konserwacji i przechowywania preparatów biologicznych.

Kilkuprocentowe roztwory wodne formaliny stosowane są w muzealnictwie do konserwacji, np. do obrazów zawierających w farbach substancje białkowe, a w dawnej fotografii jako środek ścinający żelatynę stanowiącą bazę emulsji fotograficznej (zarówno do błon jak i papierów).

Przypisy

  1. Podręczny słownik chemiczny. Romuald Hassa, Janusz Mrzigod, Janusz Nowakowski (redaktorzy). Wyd. I. Katowice: Videograf II, 2004, s. 135. ISBN 8371832400.