Aldehyd mrówkowy
Z Wikipedii
| Aldehyd mrówkowy | ||||||||||||
|
|
||||||||||||
| Ogólne informacje | ||||||||||||
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC): | ||||||||||||
| metanal | ||||||||||||
| Inne nazwy | aldehyd mrówkowy formaldehyd |
|||||||||||
| Wzór sumaryczny | CH2O HCHO |
|||||||||||
| SMILES | C=O | |||||||||||
| Masa molowa | 30,03 g/mol | |||||||||||
| Wygląd | bezbarwny gaz | |||||||||||
| Identyfikacja | ||||||||||||
| Numer CAS | 50-00-0 | |||||||||||
| PubChem | ||||||||||||
|
||||||||||||
|
||||||||||||
| Niebezpieczeństwa | ||||||||||||
| MSDS | Zewnętrzne dane MSDS | |||||||||||
| Klasyfikacja UE | Treść oznaczeń: T – toksyczny |
|||||||||||
| NFPA 704 | ||||||||||||
| Temperatura samozapłonu | 430 °C (703,15 K) | |||||||||||
| Zwroty ryzyka | R: 23/24/25-34-40-43 | |||||||||||
| Zwroty bezpieczeństwa | S: 26-36/37/39-45-51 | |||||||||||
| Numer RTECS | LP8925000 | |||||||||||
| Podobne związki | ||||||||||||
| Podobne związki | aldehyd octowy aldehyd benzoesowy |
|||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą warunków standardowych (25 °C, 1000 hPa) |
||||||||||||
Aldehyd mrówkowy lub formaldehyd (wg nomenklatury IUPAC metanal) to najprostszy związek organiczny z grupy aldehydów o wzorze HCHO (inny zapis - H2CO). Został odkryty przez rosyjskiego chemika Aleksandra Butlerowa w 1859.
W warunkach normalnych aldehyd mrówkowy jest gazem o charakterystycznej, duszącej woni i jest silną trucizną. Jego temperatura topnienia wynosi -113 °C, a temperatura wrzenia -21 °C. Dobrze rozpuszcza się w wodzie, do około 40% wagowych. Roztwór ma słabo kwasowe pH. W handlu najczęściej spotyka się 35-40% roztwór formaldehydu w wodzie - formalinę.
Formaldehyd powstaje podczas niepełnego spalania substancji zawierających węgiel. Otrzymuje się go poprzez utlenianie i odwodornianie metanolu na katalizatorze tlenkowym (molibdeniany żelaza lub bizmutu) lub srebrowym.
Stosowany do wyrobu żywic syntetycznych, włókien chemicznych, barwników i jako środek odkażający. Jest stosowany również jako konserwant. Jego numer jako dodatku do żywności to E 240.
[edytuj] Bibliografia
|
|||||

