Gílson Nunes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gílson Nunes
Imię i nazwisko Gílson Siqueira Nunes
Data i miejsce
urodzenia
12 czerwca 1946
Rio de Janeiro, Brazylia 
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1963
1964-1969
1970-1973
1974-1977
Bonsucesso
Fluminense
Vasco da Gama
América

38 (11)
15 (1)
48 (8)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1979-1981
1981-1983
1983
1984
1985-1987
1989
1989-1990
1990-1991
1991
1992
1993
1993
1994
1995
1996
1997
1998
1998-1999
2000
2002
2002
2005-2007
Vasco da Gama (asystent)
Al-Wasl
 Brazylia olimp.
América
 Brazylia U-20
 Brazylia (asystent)
Al-Wasl
Fluminense
Náutico
Bahia
São José
Recife
Náutico
 Maroko
São José
Juventude
Goiás
Botafogo
 Kostaryka
Atlético Paranaense
Portuguesa
Al-Riyadh

Gílson Siqueira Nunes (ur. 12 czerwca 1946 w Rio de Janeiro) – piłkarz i trener brazylijski, występujący podczas kariery na pozycji napastnika.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską Gílson Nunes rozpoczął w klubie Bonsucesso Rio de Janeiro w 1963. Całą swoją karierę Gílson Nunes spędził w klubach z Rio. W latach 1964-1969 występował we Fluminense. Z Fluminense dwukrotnie zdobył mistrzostwo stanu Rio de Janeiro - Campeonato Carioca w 1964 i 1970. W latach 1970-1973 był zawodnikiem Vasco da Gama, z którym zdobył mistrzostwo stanu w 1970.

W Vasco 10 października 1971 w przegranym 0-1 meczu z Grêmio Porto Alegre Gílson Nunes zadebiutował w lidze brazylijskiej[1]. Ostatnim klubem w jego karierze była América, w której grał w latach 1974-1977. W Américe 24 października 1976 w przegranym 1-6 meczu z Guarani Campinas Gílson Nunes po raz ostatni raz wystąpił w lidze[2]. Ogółem w latach 1971-1976 rozegrał w lidze brazylijskiej 63 spotkania, w których strzelił 9 bramek.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Zaraz po zakończeniu kariery piłkarskiej Gílson Nunes został trenerem. W latach 1979-1981 był asystentem trenera w Vasco da Gama Rio de Janeiro. W latach 1981-1983 trenował w Zjednoczonych Emiratach Arabskich klub Al-Wasl Dubaj. Z Al-Wasl dwkurotnie zdobył mistrzostwo ZEA w 1982 i 1983. W 1983 prowadził olimpijską reprezentację Brazylii, z którą zdobył brązowy medal Igrzysk Panamerykańskich. W 1984 prowadził Amérikę Rio de Janeiro. W Américe 29 stycznia 1984 w wygranym 2-1 meczu Cruzeiro Belo Horizonte Gílson Nunes zadebiutował w I lidze brazylijskiej[3].

W latach 1985-1987 prowadził reprezentację Brazylii do lat 20, z którą zdobył młodzieżowe Mistrzostwo Świata. W 1989 był asystentem selekcjonera reprezentacji Brazylii Sebastião Lazaroniego. W latach 1989-1990 ponownie prowadził Al-Wasl. Po powrocie do Brazylii trenował m.in. Fluminense, Náutico Recife, Bahię Salvador i Sport Recife. W 1995 był selekcjonerem reprezentacji Maroka.

W drugiej połowie lat 90. Gílson Nunes trenował Juventude Caxias do Sul, Goiás i Botafogo Rio de Janeiro. Z Botafogo wygrał Torneio Rio-São Paulo w 1998. W 2000 był selekcjonerem reprezentacji Kostaryki. W 2002 był trenerem Portuguesy São Paulo. W Portuguesie 17 listopada 2002 w przegranym 2-4 meczu z Bahią Gílson Nunes po raz ostatni prowadził drużynę w I lidze[4]. Z ławką trenerską pożegnał się w arabskim Al-Riyadh w 2007.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Miniencyklopedia Piłka Nożna nr 11-12 2004, Historia meczów reprezentacji Brazylii 1957-2004, Oficyna wydawnicza ATUT, Wrocław 2004, ISSN 1644-8189, str. 42.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]