Góra Cooka

	Góra Cooka
	; Góra Cooka
Państwo	Nowa Zelandia
Pasmo	Alpy Południowe
Wysokość	3754 m n.p.m.
Wybitność	3754 m
Pierwsze wejście	1894; Tom Fyfe, George Graham, Jack Clarke
	Położenie na mapie Nowej Zelandii ; Góra Cooka
	43°36′S 170°10′E / -43.6, 170.16666666667Na mapach: 43°36′S 170°10′E / -43.6, 170.16666666667
	Multimedia w Wikimedia Commons

Góra Cooka (ang. Mount Cook, maori Aoraki) – najwyższy szczyt Nowej Zelandii, położony w Alpach Południowych, łańcuchu górskim ciągnącym się wzdłuż zachodniego wybrzeża Wyspy Południowej. Jego wysokość to obecnie 3754 m n.p.m. (w grudniu 1991 na skutek osunięcia się skał wysokość zmniejszyła się o 10 m). Nazwa została nadana na cześć kapitana Jamesa Cooka, który jako pierwszy dotarł do Nowej Zelandii w 1770.

Na zboczach znajdują się dwa lodowce górskie: Lodowiec Tasmana i Hookera. Szczyt objęty jest ochroną w ramach Parku Narodowego Góry Cooka.

Góra Cooka jest miejscem często odwiedzanym przez turystów. Pierwszego wejścia dokonali Tom Fyfe, George Graham i Jack Clarke w 1894 r.

Niegdyś, u podnóża góry istniała skocznia narciarska^[1].

Przypisy