Góra Cooka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Góra Cooka
Góra Cooka
Góra Cooka
Państwo  Nowa Zelandia
Pasmo Alpy Południowe
Wysokość 3754 m n.p.m.
Wybitność 3754 m
Pierwsze wejście 1894
Tom Fyfe, George Graham, Jack Clarke
Położenie na mapie Nowej Zelandii
Mapa lokalizacyjna Nowej Zelandii
Góra Cooka
Góra Cooka
Ziemia 43°36′S 170°10′E / -43.6, 170.16666666667Na mapach: 43°36′S 170°10′E / -43.6, 170.16666666667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Góra Cooka (ang. Mount Cook, maori Aoraki) – najwyższy szczyt Nowej Zelandii, położony w Alpach Południowych, łańcuchu górskim ciągnącym się wzdłuż zachodniego wybrzeża Wyspy Południowej. Jego wysokość to obecnie 3754 m n.p.m. (w grudniu 1991 na skutek osunięcia się skał wysokość zmniejszyła się o 10 m). Nazwa została nadana na cześć kapitana Jamesa Cooka, który jako pierwszy dotarł do Nowej Zelandii w 1770.

Na zboczach znajdują się dwa lodowce górskie: Lodowiec Tasmana i Hookera. Szczyt objęty jest ochroną w ramach Parku Narodowego Góry Cooka.

Góra Cooka jest miejscem często odwiedzanym przez turystów. Pierwszego wejścia dokonali Tom Fyfe, George Graham i Jack Clarke w 1894 r.

Niegdyś, u podnóża góry istniała skocznia narciarska[1].

Przypisy

  1. Mount Cook (ang.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2012-12-22].

Linki zewnętrzne[edytuj]