Głośność

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Głośność – cecha wrażenia słuchowego, która umożliwia odróżnianie dźwięków cichszych i głośniejszych. Zwana również czasem amplitudą lub siłą ludzkiego głosu[1]. Jest pojęciem psychoakustycznym i nie może być utożsamiana z parametrami fizycznymi, chociaż od nich zależy, np. od ciśnienia, struktury widmowej, czasu trwania. Wrażenie głośności określa się przez poziom głośności w fonach lub przez głośność w sonach[2].

Przypisy

  1. Charakterystyka głosu: głośność. [dostęp 2013-01-15].
  2. Zbigniew Kulka: Materiały do przedmiotu "Cyfrowe przetwarzanie sygnałów fonicznych" (2004). Warszawa.