Głuchoślepota

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rzeźba osób głuchoniewidomych

Głuchoślepota – równoczesne, poważne uszkodzenie słuchu i wzroku. Osoba głuchoniewidoma ma duże trudności w poruszaniu się i komunikowaniu z otoczeniem. Korzysta z pomocy przewodnika, używa np. alfabetu Lorma.

Pomocą osobom głuchoniewidomym w Polsce zajmuje Towarzystwo Pomocy Głuchoniewidomym.

Głuchoniewidomych dzieli się według:

  1. stopnia uszkodzenia zmysłów słuchu i wzroku,
  2. okresu życia, w którym głuchoślepota wystąpiła.

Dlatego też wyróżnia się osoby:

  1. głuchoniewidome z równoczesną, całkowitą głuchotą i ślepotą,
  2. głuchoniewidome z całkowitą głuchotą i słabowzrocznością,
  3. głuchoniewidome z niedosłuchem i całkowitą ślepotą,
  4. głuchoniewidome z niedosłuchem i słabowzrocznością.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]