G-Unit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
G-Unit
50 Cent, Lloyd Banks & Tony Yayo at Rider Pt 2 video shoot.jpg
Od lewej: Tony Yayo, 50 Cent i Lloyd Banks na planie teledysku do utworu "Rider Pt. 2"
Rok założenia 2002
Pochodzenie  Stany Zjednoczone (Nowy Jork)
Gatunek hip-hop
Wytwórnia płytowa G-Unit Records
Powiązania Dr. Dre, Eminem, Snoop Dogg
Obecni członkowie
Curtis "50 Cent" Jackson
Christopher "Lloyd Banks" Lloyd
Marvin "Tony Yayo" Bernard
David "Young Buck" Brown
Curtis "Kidd Kidd" Steward
Byli członkowie
Jayceon "Game" Taylor
Strona internetowa

G-Unit - amerykańska grupa hip-hopowa, która powstała z inicjatywy 50 Centa oraz Lloyd Banksa w 2002 roku. Ma na koncie wydane dwa albumy oraz wiele mixtape'ów. Nazwa grupy G-Unit jest skrótem od Guerrilla Unit[1].W 2014 roku do grupy dołączył Kidd Kidd.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Wczesne dni[edytuj | edytuj kod]

Wszyscy założyciele, 50 Cent, Lloyd Banks i Tony Yayo dorastali w tej samej okolicy i żyli ze sprzedaży narkotyków. Kiedy 50 Cent został dostrzeżony i podpisał kontrakt, Lloyd Banks i Tony Yayo pracowali nad mixtapem w celu uzyskania rozgłosu.

Wzrost sławy[edytuj | edytuj kod]

Po postrzeleniu, 50 Cent podpisał kontrakt z Interscope Records. Ze względu na sukces handlowy debiutanckiego albumu, Get Rich or Die Tryin', została utworzona wytwórnia płytowa - G-Unit Records[2].

Grupa w dalszym ciągu pracowała ciężko i wypuściła kilka mixtape'ów, które zwróciły uwagę w branży hip-hopowej[2]. Najbardziej znanymi są: 50 Cent Is the Future, God's Plan, No Mercy, No Fear i Automatic Gunfire. Wtedy też G-Unit rozpoczęła pracę z DJ-em Whoo Kid nad serią mixtape'ów G-Unit Radio.

Zanim zespół wydał swój debiutancki album, członek Tony Yayo został skazany na karę więzienia za posiadanie nielegalnej broni[3]. Podczas odsiadywania wyroku przez Tonego, grupa włączyła rapera Young Bucka do zespołu. Buck w tym czasie pracował nad mixtape'ami. Swój sukces potwierdził gościnnym występem w remiksie do utworu "P.I.M.P., 50 Centa[2].

Podczas wykonywania kary przez Yayo, G-Unit pracował nad debiutanckim albumem Beg for Mercy. Kompozycja została wydana 14 listopada, 2003 roku. Tony Yayo występuje tylko w dwóch utworach na płycie, które zostały nagrane przed jego aresztowaniem.

W 2008 roku ukazał się drugi album grupy pt. Terminate on Sight. Grupa w składzie 50 Cent, Lloyd Banks i Tony Yayo pracowała nad płytą od 2007 r. Zadebiutowała na 4. miejscu notowania Billboard 200 ze sprzedażą ponad 100.000 egzemplarzy[4]. W drugim tygodniu sprzedaży, uzyskano 36.000 kopii, spadając na pozycję 9. W trzecim i czwartym sprzedano kolejno 21.000 i 14.000. Dotychczas album uzyskał notę ok. 300.000 egzemplarzy w Stanach Zjednoczonych. Pomimo tego, produkcja przez krytyków była oceniana różnorodnie, od portalu Allmusic, płyta dostała 3.5/5 gwiazdek, a od PopMatters już tylko 2/10.

Byli członkowie[edytuj | edytuj kod]

The Game dołączył do grupy przez producenta muzycznego i rapera Dr. Dre oraz Jimmy Iovine. Jednak gdy narastało napięcie między nim a 50 Centem, Taylor został wyrzucony przez Curtisa. Powodem tego była nielojalność wobec członków grupy, gdyż Game nie chciał angażować się w bitwy muzyczne z wrogami: Fat Joe, Ja Rule, Benzino i Jadakiss. 50 Cent powiedział także, Game nie spłacił długu wobec niego (Curtis był współautorem piosenek na płycie The Documentary).

7 kwietnia, 2008 roku, 50 Cent w wywiadzie z Shanną Leviste w nowojorskim radiu Hot 97 ogłosił, że Young Buck nie jest już członkiem grupy G-Unit, ale ma nadal podpisany kontrakt z wytwórnią G-Unit Records[5]. Powodem tego były sprzeczki o pieniądze.

Zjednoczenie G-Unit[edytuj | edytuj kod]

Podczas Summer Jamu organizowanego przez stację radiową Hot97 z poniedziałku na niedzielę 02.06.2014, cała grupa (Lloyd Banks, Tony Yayo oraz Young Buck) została reaktywowana przez 50 Cent na scenie. Obok G-Unit na scenie wystąpili również Nas, Fabolous, Trey Songz, Yo Gotti. Tony Yayo powiedział w wywiadzie że po prostu usiedli przy stole i porozmawiali. G-Unit obecnie pracują nad nowym albumem który ma wyjść późnym listopadem. Niecałe 24 godziny po zjednoczeniu, grupa wydała utwór „Nah I'm Talking Bout”. Dzień później wyszedł remiks do utworu Drake "Real Quick". 15 lipca 2014 G-Unit wydało album Back To The Street

Poza muzyką[edytuj | edytuj kod]

Odzież[edytuj | edytuj kod]

G-Unit Clothing Company została założona w roku 2003, kiedy 50 Cent przy współpracy z Marc Ecko stworzył linię ubrań i akcesoriów z logo G-Unit.

G-Unity[edytuj | edytuj kod]

Grupa w 2003 r. założyła fundację G-Unity Foundation Inc, która ma na celu pomaganie biednej ludności, poprawie jakości życia społecznego. Fundacja ta koncentruje się także na wspieraniu młodych ludzi, pomocy w nauce[6].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Dyskografia G-Unit.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • Vibe Awards
    • 2004: Best Group - G-Unit
  • AVN Awards
    • 2005: Best Interactive DVD - Groupie Love
    • 2005: Best Music - Groupie Love - Lloyd Banks

Przypisy

  1. Williams & Amanda Diva: 50 Cent’s Ideal World Is “Peaceful”, Rapper Explains Gorilla Unit (ang.). allhiphop.com. [dostęp 2005-04-12].
  2. 2,0 2,1 2,2 Jason Birchmeier: Biografia G-Unit (ang.). Allmusic. [dostęp 2011-06-16].
  3. Biografia Tonego Yayo (ang.). aol.com. [dostęp 2011-06-16].
  4. Lil Wayne Back On Top Of The Billboard 200 (ang.). www.billboard.com. [dostęp 2008-07-08].
  5. ALIYA EWING: 50 Cent Kicks Young Buck Out Of G-Unit & More! (ang.). Hip-HopDX. [dostęp 2008-04-07].
  6. Who We Help (ang.). www.gunityfoundation.org. [dostęp 2011-06-16].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]