Gambit wołżański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

W tym artykule użyto notacji algebraicznej w celu opisania szachowych posunięć.

a b c d e f g h
8
Chessboard480.svg
a8 black rook
b8 black knight
c8 black bishop
d8 black queen
e8 black king
f8 black bishop
h8 black rook
a7 black pawn
d7 black pawn
e7 black pawn
f7 black pawn
g7 black pawn
h7 black pawn
f6 black knight
b5 black pawn
c5 black pawn
d5 white pawn
c4 white pawn
a2 white pawn
b2 white pawn
e2 white pawn
f2 white pawn
g2 white pawn
h2 white pawn
a1 white rook
b1 white knight
c1 white bishop
d1 white queen
e1 white king
f1 white bishop
g1 white knight
h1 white rook
8
7 7
6 6
5 5
4 4
3 3
2 2
1 1
a b c d e f g h
Gambit wołżański A57-59

Gambit wołżański lub gambit Benko (jak w literaturze anglojęzycznej) – wariant obrony Benoni oznaczony kodami ECO od A57 do 59, powstający po posunięciach:

1.d4 Sf6 2.c4 c5 3.d5 b5!?

Wbrew nazwie do gry nie wprowadził go Pál Benkő, który jednak wzbogacił go szeregiem nowych idei pod koniec lat 60. XX wieku. Nazwa "gambit wołżański" pochodzi z 1946 r., kiedy to rosyjski szachista Argunow z Kujbyszewa nad Wołgą opublikował analizy gambitu. W rzeczywistości po raz pierwszy zastosował to otwarcie Rudolf Spielmann przeciw Akibie Rubinsteinowi na turnieju w Wiedniu w 1922 r. i pomimo, że partię przegrał, to nowy sposób gry szybko zaczął zdobywać popularność.

Podstawowa idea strategiczna gambitu wołżańskiego polega na tym, aby za cenę piona otworzyć linie "a" i "b" dla swoich ciężkich figur, wspieranych przez fianchetto królewskiego gońca czarnych oraz oba skoczki.

Białe, ze swej strony, zmierzają do utrzymania i realizacji przewagi materialnej, zarówno na drodze uproszczeń jak i odpowiednio wspartego marszu piona "a", który może być bardzo groźny dla czarnych.

Podstawowym wariantem gry białych jest przyjęcie gambitowego pionka (4.c:b5 a6 5.b:a6 G:a6). Innymi możliwościami są 5.Sc3, 5.f3, 5.e3 lub 5.b6 (posunięcie zaproponowane przez Aleksieja Szyrowa; wariant ten jest w chwili obecnej najgroźniejszą bronią białych przeciw gambitowi wołżańskiemu).

Białe mogą także odrzucić gambit posunięciami 4.Sf3, 4.Hc2 i 4.a4 (jak grał Rubinstein przeciw Spielmannowi). Warianty te jednak nie są uważane za groźne dla czarnych.

Gambit wołżański uważany jest za pełnowartościowy, stosują go niekiedy nawet czołowi arcymistrzowie świata.

Wybrana literatura[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]