Samara
| Samara | |||||
Gmach Opery w Samarze |
|||||
|
|||||
| Państwo | |||||
| Obwód | |||||
| Burmistrz | Dmitrij Azarow | ||||
| Powierzchnia | 465,97 km² | ||||
| Populacja (I 2010) • liczba ludności • gęstość |
1 133 754[1] 2 433,1 os./km² |
||||
| Nr kierunkowy | +7 (846) | ||||
| Kod pocztowy | 443000-443125 | ||||
| Tablice rejestracyjne | 63 | ||||
| Podział miasta | 9 dzielnic | ||||
| Strona internetowa | |||||
Samara (ros. Самара, w latach 1935-1991 Kujbyszew, cyrylica: Куйбышев) – miasto w Rosji, port rzeczny nad Wołgą. Stolica obwodu samarskiego. Wielki ośrodek przemysłu maszynowego, metalowego, petrochemicznego, spożywczego i lekkiego.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Samara została założona w 1586 jako warownia do obrony przed najazdami Tatarów. Od 1688 jest miastem, w 1851 została stolicą guberni. Od drugiej połowy XIX wieku ważny węzeł kolejowy. W 1883 miasto miało 63,5 tys. mieszkańców, do 1897 liczba wzrosła do 91,6 tys. W latach 1918-1919 w rękach sił antybolszewickich, potem część ZSRR. Od 1928 stolica obwodu, w 1935 zmieniono nazwę na Kujbyszew. Podczas wojny w mieście znalazło się szereg instytucji ewakuowanych z zagrożonej nadejściem wojsk niemieckich Moskwy, a miasto tymczasowo pełniło niektóre funkcje stolicy ZSRR. W mieście znalazły się między innymi placówki dyplomatyczne, w tym polska ambasada. Ambasadorem polskim w ZSRR (w czasach II wojny światowej) został prof. Stanisław Kot, który niebawem przybył do Kujbyszewa (siedziba ambasady polskiej), organizując wszechstronną pomoc dla Polaków. Polacy masowo udawali się w rejon Kujbyszewa, gdzie tworzyła się Armia Polska.
Komunikacja [edytuj]
Oświata [edytuj]
Na terenie Samary (Kujbyszewa) mieściła sie w latach 1944-1964 Kujbyszewska Suworowska Szkoła Wojskowa.
Sport [edytuj]
- CSK WWS Samara - klub hokejowy
- CSK WWS Samara - klub piłkarski kobiet
- Krasnyje Krylja Samara - klub koszykówki mężczyzn
- Junit Samara - klub piłkarski mężczyzn
- Krylja Sowietow Samara - klub piłkarski mężczyzn
- Dinamo Kujbyszew - klub piłkarski (nieistniejący)
Ciekawostki [edytuj]
Z okazji 150 rocznicy zamontowania pierwszego grzejnika w Sankt Petersburgu, którego wynalazcą był Franz San Galli, na początku sezonu grzewczego 2005, przed elektrociepłownią w Samarze stanął 31 tonowy pomnik żeliwnego kaloryfera (wykonany przez lokalnego artystę rzeźbiarza Nikołaja Kuklewa).
W latach 1941-43 miasto przezywano Drugim Baku, gdyż sprowadzono tu ponad 5000 pracowników naftowych ze stolicy Azerbejdżanu w celu przyspieszenia wydobycia ropy.
W czasie II wojny światowej mieściła się tu szkoła kontrwywiadu kierowana przez NKWD, w której od kwietnia do lipca 1944 byli szkoleni przyszli członkowie kadr MBP i UB - tzw. kujbyszewiacy[potrzebne źródło].
W czasie bułgarskiego powstania kwietniowego 1876 r. mieszkańcy Samary materialnie i duchowo wspierali powstańców. Jednym z symboli mających wzmocnić ducha Bułgarów miała być chorągiew. Niestety powstanie upadło, zanim zdążono ją przekazać. Dopiero podczas rosyjsko-tureckiej wojny pod Ploeszti 18 maja 1877 r. oddano flagę bułgarskiemu wojsku.
W Samarze urodził się m.in. Stanisław Hryniewiecki - polski komandor porucznik i morski oficer pokładowy okrętów nawodnych. Polacy mieszkający w Samarze zbudowali w latach 1902-1906 działający do dziś tzw. Kościół Polski (architekt: Tomasz Bohdanowicz-Dworzecki)[2][3].
Miasta partnerskie [edytuj]
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Dane Federalnej Służby Statystyki Państwowej na 1 stycznia 2010
- ↑ Rys historyczny na stronie parafii (ros.). [dostęp 2013-01-12].
- ↑ Gorod Samara - Chram Preswiatogo Sierdca Iisusa Rimsko-Katoliczeskoj Cerkwi (ros.). [dostęp 2013-01-12].
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Samara w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom X (Rukszenice – Sochaczew) z 1889 r.
- Oficjalna strona zarządu miasta - sprawy lokalne, historia i teraźniejszość Samary, mapy miasta (w języku rosyjskim)
- Samara na pocztówkach i fotografiach