Samara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta w Rosji. Zobacz też: inne obiekty o tej nazwie.
Samara
Gmach Opery w Samarze
Gmach Opery w Samarze
Herb Flaga
Herb Samary Flaga Samary
Państwo  Rosja
Obwód  Obwód samarski
Burmistrz Dmitrij Azarow
Powierzchnia 465,97 km²
Populacja (I 2010)
• liczba ludności
• gęstość

1 133 754[1]
2 433,1 os./km²
Nr kierunkowy +7 (846)
Kod pocztowy 443000-443125
Tablice rejestracyjne 63
Podział miasta 9 dzielnic
Położenie na mapie obwodu samarskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu samarskiego
Samara
Samara
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Samara
Samara
Ziemia 53°12′07″N 50°09′34″E/53,201944 50,159444Na mapach: 53°12′07″N 50°09′34″E/53,201944 50,159444
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikipodróże Informacje turystyczne w Wikipodróżach
Strona internetowa
Portal Portal Rosja

Samara (ros. Самара, w latach 1935-1991 Kujbyszew, cyrylica: Куйбышев) – miasto w Rosji, port rzeczny nad Wołgą. Stolica obwodu samarskiego. Wielki ośrodek przemysłu maszynowego, metalowego, petrochemicznego, spożywczego i lekkiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Samara została założona w 1586 jako warownia do obrony przed najazdami Tatarów. Od 1688 jest miastem, w 1851 została stolicą guberni. Od drugiej połowy XIX wieku ważny węzeł kolejowy. W 1883 miasto miało 63,5 tys. mieszkańców, do 1897 liczba wzrosła do 91,6 tys. W latach 1918-1919 w rękach sił antybolszewickich, potem część ZSRR. Od 1928 stolica obwodu, w 1935 zmieniono nazwę na Kujbyszew. Podczas wojny w mieście znalazło się szereg instytucji ewakuowanych z zagrożonej nadejściem wojsk niemieckich Moskwy, a miasto tymczasowo pełniło niektóre funkcje stolicy ZSRR. W mieście znalazły się między innymi placówki dyplomatyczne, w tym polska ambasada. Ambasadorem polskim w ZSRR (w czasach II wojny światowej) został prof. Stanisław Kot, który niebawem przybył do Kujbyszewa (siedziba ambasady polskiej), organizując wszechstronną pomoc dla Polaków. Polacy masowo udawali się w rejon Kujbyszewa, gdzie tworzyła się Armia Polska.

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Oświata[edytuj | edytuj kod]

Na terenie Samary (Kujbyszewa) mieściła sie w latach 1944-1964 Kujbyszewska Suworowska Szkoła Wojskowa.

Sport[edytuj | edytuj kod]

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Z okazji 150 rocznicy zamontowania pierwszego grzejnika w Sankt Petersburgu, którego wynalazcą był Franz San Galli, na początku sezonu grzewczego 2005, przed elektrociepłownią w Samarze stanął 31 tonowy pomnik żeliwnego kaloryfera (wykonany przez lokalnego artystę rzeźbiarza Nikołaja Kuklewa).

W latach 1941-43 miasto przezywano Drugim Baku, gdyż sprowadzono tu ponad 5000 pracowników naftowych ze stolicy Azerbejdżanu w celu przyspieszenia wydobycia ropy.

W czasie II wojny światowej mieściła się tu szkoła kontrwywiadu kierowana przez NKWD, w której od kwietnia do lipca 1944 byli szkoleni przyszli członkowie kadr MBP i UB - tzw. kujbyszewiacy[potrzebne źródło].

W czasie bułgarskiego powstania kwietniowego 1876 r. mieszkańcy Samary materialnie i duchowo wspierali powstańców. Jednym z symboli mających wzmocnić ducha Bułgarów miała być chorągiew. Niestety powstanie upadło, zanim zdążono ją przekazać. Dopiero podczas rosyjsko-tureckiej wojny pod Ploeszti 18 maja 1877 r. oddano flagę bułgarskiemu wojsku.

W Samarze urodził się m.in. Stanisław Hryniewiecki - polski komandor porucznik i morski oficer pokładowy okrętów nawodnych, oraz Maria Kuncewiczowa - polska pisarka. Polacy mieszkający w Samarze zbudowali w latach 1902-1906 działający do dziś tzw. Kościół Polski (architekt: Tomasz Bohdanowicz-Dworzecki)[2][3].

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]