Generator Colpittsa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rys. 1. Lampowy generator Colpittsa (układ z początku lat 20. XX w.)
Rys. 2. Tranzystorowy generator Colpittsa w układzie wspólnego kolektora

Generator Colpittsa – elektroniczny generator drgań, w którym obwód rezonansowy złożony jest z dwóch kondensatorów i cewki, a droga sprzężenia zwrotnego utworzona jest przez tę cewkę i jeden z kondensatorów. Nazwa pochodzi od nazwiska wynalazcy – Edwina Colpittsa[1]. Generator Colpittsa był realizowany dawniej w technice lampowej (rys. 1), a obecnie - tranzystorowej (rys.2).

Opis teoretyczny (według rys. 2)[edytuj | edytuj kod]

Częstotliwość drgań wytwarzanych przez generator Colpittsa wynosi:


f_0 = {1 \over 2 \pi \sqrt {L \cdot \left ({ C_1 \cdot C_2 \over C_1 + C_2 }\right ) }}

Aby nastąpił rezonans konieczne jest spełnienie warunku amplitudowego:


{C_1 \over C_2} = {G_L \over g_m}

oraz częstotliwościowego:


{1 \over C_1} + {1 \over C_2} = {\omega_0^2 L}

gdzie G_L oznacza konduktancję obciążenia generatora, natomiast g_m transkonduktancję układu[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Symulator generatora Colpittsa

Przypisy

  1. Edwin H. Colpitts,"Oscillation generator," U.S.patent 1,624,537 (filed: 1 February 1918; issued: 12 April 1927). Dostępny on-line:[1]
  2. Stanisław Kuta red.: Elementy i układy elektroniczne. Kraków: Uczelniane Wydawnictwa Naukowo-Dydaktyczne AGH, 2000, seria: Część II. ISBN 83-88408-06-2.