Germaine Richier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Człowiek nocy (19541955)

Germaine Richier (ur.16 września 1902 w Grans, zm. 31 lipca 1959 w Antibes) – francuska rzeźbiarka, przedstawicielka nurtu rzeźby fantastyczno-ekspresyjnej.

Studia ukończyła w Ècole des Beaux-Arts w Montpellier, gdzie jej profesorem był Louis-Jacques Guigues, dawny współpracownik Rodina. W 1925 roku wyjechała do Paryża gdzie była prywatną uczenicą Bourdelle'a.

W pierwszym okresie jej twórczości przeważały tematy antyczne. Artystka tworzyła klasycyzujące popiersia i impresjonistyczne posągi. W 1934 Richier miała w Galerie Max Kaganowitch w Paryżu swoją pierwszą indywidualną wysrawę. Dwa lata później otrzymała prestiżową nagrodę z Fundacji Blumenthala w Nowym Jorku. W 1937 roku otrzymała dyplom za rzeźbę na Wystawie Światowej w Paryżu.

Po roku 1940 w twórczości Germaine Richier pojawiają się tematy zaczerpnięte z przyrody : ropuchy, nietoperze, owady. Były one przeobrażane przez artystkę w postacie wpół ludzkie, na wpół zwierzęce.

Podczas wojny przebywała w Szwajcarii i na południu Francji. W 1946 roku wróciła do Paryża.

W roku 1948 wykonała rzeźbę Burza, która rozpoczęła serię kompozycji symbolizujących siły przyrody.

W 1951 roku zaczęła współpracować z malarzami abstrakcyjnymi, tworząc polichromowane kompozycje rzeźbiarskie. Przez krótki okres około 1956 roku, tworzyła również rzeźby abstrakcyjne z kubicznych bloków kamiennych.

Germaine Richier zmarła 31 lipca 1959 roku przygotowując wystawę w „Muzeum Picassa” w Antibes.

Jej najwybitniejszym uczniem był Szwajcar Robert Müller.

Rzeźby[edytuj | edytuj kod]

  • Pająk (1946)
  • Wielka szarańcza (1946 – 1947)
  • Burza (1948)
  • Huragan (1949)
  • Krucyfiks dla kaplicy w Assy (1950)
  • Ludojad (1951)
  • Nietoperz (1952)
  • Ślepa mysz (1952)
  • Tauromachiona (1953)
  • Hydra (1954)
  • Człowiek nocy (1954 – 1955)
  • Pasterz z Landów (1951 – 1956)
Wikimedia Commons

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Adam Kotula, Piotr Krakowski: Rzeźba współczesna. Warszawa: Wydawnictwo Artystyczne i Filmowe, 1980, s. 299,300,388. ISBN 83-221-0068-X.
  • Jean Couchoud: Sztuka francuska. T. 2. Warszawa: Wydawnictwo Artystyczne i Filmowe, 1985, s. 262. ISBN 83-221-0107-4.
  • Adam Kotula, Piotr Krakowski: Malarstwo, rzeźba, architektura. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1978, s. 355,356.